![Zakon o trgovini Republike Srpske](assets/img/zakoni_bosna2.webp)
Zakon o trgovini Republike Srpske
«Službeni glasnik Republike Srpske broj:
105/19
GLAVA I
OSNOVNE ODREDBE
Član 1.
Ovim zakonom uređuju se planiranje i razvoj trgovine, prava i obaveze trgovaca, oblici trgovine, posebne tržišne institucije, deklarisanje robe i način formiranja i isticanja cijene robe, trgovačka evidencija, praćenje trgovine i tržišta, nepoštene trgovačke radnje, zabrana ograničavanja tržišta i privremene mjere ograničenja tržišta, podsticanje razvoja trgovine, upravni i inspekcijski nadzor i druga pitanja od značaja za obavljanje trgovine.
Član 2.
(1) Trgovina se obavlja u skladu sa zakonom, dobrim poslovnim običajima, principima lojalne
konkurencije i trgovačkim pravilima, odnosno uzansama, na način kojim se ne nanosi
šteta drugim trgovcima, potrošačima ili opštim interesima.
(2)
Zabranjena su ograničenja slobode obavljanja trgovine.
(3) Izuzetno, ograničenje
slobode trgovine može se privremeno odrediti na način i pod uslovima propisanim ovim zakonom
i posebnim zakonima.
Član 3.
(1) Roba koja se stavlja u promet mora biti usklađena sa standardima, tehničkim normativima i
kvalitativnim normama propisanim ili priznatim kao uslov za njihovo stavljanje u promet ili
upotrebu na tržištu Republike Srpske (u daljem tekstu: Republika).
(2) Cijena
robe koja se stavlja u promet iskazuje se obavezno u domaćoj valuti.
Član 4.
(1) Trgovci imaju jednak pravni položaj i ravnopravni su na tržištu.
(2)
Zabranjen je svaki oblik diskriminacije uslova za obavljanje trgovine ili narušavanje
ravnopravnosti trgovaca na tržištu.
Član 5.
Trgovci su dužni da u tržišnoj konkurenciji postupaju pošteno, na način koji nije usmjeren na nanošenje štete drugim trgovcima, odnosno potrošačima, kao i javnom interesu, a u skladu sa poslovnim moralom i dobrim poslovnim običajima.
Član 6.
(1) Republika obezbjeđuje uslove za održavanje stabilnosti i snabdjevenosti tržišta,
naročito uslova koji se odnose na robu, odnosno usluge od egzistencijalnog značaja za
stanovništvo.
(2) Zabranjeno je učesnicima na tržištu preduzimanje radnji
kojima se izaziva nestabilnost i poremećaj u snabdjevenosti tržišta.
Član 7.
(1) Ovaj zakon se primjenjuje na pravna lica i preduzetnike koji obavljaju trgovinu i pružaju
trgovinske usluge u Republici.
(2) Ovaj zakon ne primjenjuje se na pravna lica i
preduzetnike kada pružaju usluge u Republici koje su uređene posebnim zakonima.
Član 8.
Na zaštitu potrošača u Republici primjenjuju se odredbe zakona kojim se uređuje zaštita potrošača, kao i odredbe zakona kojim se uređuje zaštita potrošača u BiH.
Član 9.
(1) Pojmovi koji se upotrebljavaju u ovom zakonu imaju sljedeća značenje:
1)
tržište je institucionalno uređeno mjesto na kojima se obavlja trgovina robom i
uslugama,
2) trgovina je kupovina i prodaja robe i pružanje trgovinskih usluga na
tržištu Republike,
3) trgovac je subjekat koji kupuje i prodaje robu i pruža
trgovinske usluge na tržištu,
4) trgovinska djelatnost je, u smislu ovog zakona,
kupovina i prodaja robe i pružanje trgovinskih usluga,
5) promet je skup svih osnovnih
i pratećih poslovnih aktivnosti u vezi sa nabavkom i prodajom robe i pružanjem
usluga,
6) poslovne prostorije (prodajni objekat i prodajno mjesto), u kojima se
vrši promet robe i pružaju usluge su prostorije koje ispunjavaju propisane uslove u
vezi sa tehničkom opremljenošću, zaštitom na radu, zaštitom i
unapređivanjem životne sredine i druge uslove za obavljanje odgovarajuće trgovinske
djelatnosti,
7) prodajni objekat je prostor koji čini jedinstvenu, funkcionalnu i
tehničko-tehnološku cjelinu, trajnog ili privremenog karaktera, zatvorenog ili
otvorenog tipa opremljen na propisani način, koji je namijenjen ili može biti namijenjen za
obavljanje prometa,
8) prodajno mjesto je prodajni objekat ili drugo mjesto van
prodajnog objekta na kojem je predviđeno i odobreno obavljanje prometa, u skladu sa zakonom
i drugim propisima,
9) potrošač je fizičko lice koje kupuje robu, poručuje,
stiče ili koristi proizvode ili usluge za svoje potrebe i za potrebe svog domaćinstva ili
kome je upućena ponuda za robu ili uslugu,
10) prodavač je fizičko lice zaposleno kod
trgovca koje neposredno prodaje robu i savjetuje kupca o svojstvima i namjeni robe,
11)
tržišne institucije su posebni, uređeni oblici tržišta koje organizuju susret
trgovaca i kupaca robe, odnosno usluga, sa ciljem njene prodaje ili promocije,
12)
elektronska platforma je sredstvo putem kojeg lice koje ima svojstvo pružaoca usluge
informacionog društva u smislu zakona kojim se uređuje elektronska trgovina pruža
uslugu povezivanja stranama koje trguju elektronskim putem i koje upravlja elektronskom
platformom, te može i da obavlja prodaju sopstvene robe, odnosno usluge preko te
platforme,
13) elektronska prodavnica je prodavnica na internetu preko koje trgovac
nudi robu, odnosno usluge,
14) trgovinska mreža je skup prodajnih objekata na području
Republike.
Član 10.
Gramatički izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu za označavanje muškog ili ženskog roda podrazumijevaju oba pola.
GLAVA II
PLANIRANJE I RAZVOJ TRGOVINE
Član 11.
(1) Strategiju razvoja trgovine u Republici (u daljem tekstu:
Strategija) donosi Narodna skupština Republike Srpske, na prijedlog Vlade Republike
Srpske (u daljem tekstu: Vlada).
(2) Strategijom se utvrđuju mjere i aktivnosti koje se
preduzimaju radi ostvarenja strateških dugoročnih ciljeva u oblasti
trgovine.
(3) Strategija sadrži najmanje:
1) analizu postojećeg stanja i
dosadašnjeg stepena razvoja trgovine,
2) uporednu analizu trgovine konkurentskih
zemalja,
3) ciljeve razvoja trgovine,
4) viziju razvoja trgovine,
5)
prijedlog politike razvoja trgovine,
6) ostale elemente.
(4) Radi sprovođenja
Strategije, Vlada donosi akcioni plan za četiri godine.
(5) Jedinice lokalne samouprave
dužne su da svoje razvojne dokumente usklađuju sa Strategijom.
Član 12.
(1) Vlada osniva Savjet za razvoj trgovine Republike Srpske (u daljem tekstu: Savjet) kao
savjetodavno tijelo za potrebe unapređenja razvoja trgovine u Republici.
(2) Savjet u
okviru svojih nadležnosti obavlja sljedeće poslove:
1) praćenje razvoja i analiza
dostignutog nivoa razvijenosti trgovine,
2) predlaganje politike razvoja
trgovine,
3) praćenje sprovođenja Strategije i Akcionog plana za realizaciju
Strategije,
4) druga pitanja od značaja za razvoj i unapređenje trgovine.
(3) Rad
članova Savjeta je dobrovoljan i ne plaća se.
(4) Vlada imenuje članove Savjeta koji
čine predstavnici: Privredne komore Republike Srpske, Zanatsko-preduzetničke komore
Republike Srpske, Udruženja poslodavaca iz oblasti trgovine, Granskog sindikata, Udruženja
za zaštitu potrošača, naučni i univerzitetski radnici iz oblasti trgovine i
predstavnik Ministarstva trgovine i turizma (u daljem tekstu: Ministarstvo).
(5) Pri
imenovanju članova Savjeta vodi se računa o ravnopravnoj zastupljenosti polova, u skladu sa
zakonom.
GLAVA III
PRAVA I OBAVEZE TRGOVCA
Član 13.
(1) Trgovinom, u smislu ovog zakona, smatraju se kupovina i prodaja robe i pružanje
trgovinskih usluga na tržištu Republike.
(2) Trgovinom se mogu baviti privredna
društva i preduzetnici koji su registrovani za obavljanje djelatnosti trgovine (u
daljem tekstu: trgovac).
(3) Odredbe ovog zakona kojima se uređuju prava, obaveze i
sankcije za trgovca shodno se primjenjuju i na:
1) privredna društva i
preduzetnike koji su registrovani za obavljanje djelatnosti proizvodnje i obavljanja usluga,
kada svoje proizvode i usluge prodaju na tržištu,
2) fizička lica koja se bave
poljoprivrednom proizvodnjom ukoliko su registrovana u skladu sa zakonom kojim se uređuje
registracija poljoprivrednih gazdinstava, kada svoje poljoprivredne proizvode prodaju na
tržištu,
3) fizička lica koja, na osnovu ugovora sa trgovcem, obavljaju za
trgovca trgovinu na malo izvan poslovnih prostorija,
4) udruženja, kada, radi
ostvarivanja svojih ciljeva u skladu sa odredbama svog statuta, prodaju određenu robu,
odnosno pružaju uslugu.
Član 14.
Za obavljanje djelatnosti trgovine moraju biti obezbijeđeni poslovni prostor, oprema i uređaji, kao i ispunjeni uslovi koji su propisani za lica koja neposredno obavljaju trgovinu, u skladu sa ovim zakonom i posebnim propisima.
Član 15.
(1) Poslovne prostorije moraju zadovoljavati uslove
utvrđene građevinskim, urbanističkim, tehničkim, sanitarnim, protivpožarnim i drugim
propisima, odnosno standardima.
(2) Poslovni prostor iz stava 1. ovog člana su
prostorije izgrađene u skladu sa urbanističko-građevinskim propisima, a to utvrđuje nadležni
organ rješenjem o upotrebnoj dozvoli.
Član 16.
Uslov za rad prodavača je najmanje završena srednja škola.
Član 17.
(1) U prodajnom objektu u kojem se vrši promet robe prodavači moraju imati
odgovarajuću radnu odjeću, a gdje to uslovi rada zahtijevaju, i radnu obuću u skladu sa
posebnim propisom.
(2) Radna odjeća prodavača mora biti jednoobrazna.
(3) Na
vidljivom gornjem dijelu odjeće prodavača mora biti istaknuto ime i prezime prodavača.
Član 18.
(1) Trgovac organizovan kao privredno društvo može da počne obavljanje djelatnosti, da
obavlja djelatnosti i da mijenja uslove njenog obavljanja kada se kod nadležnog suda
registruje za obavljanje trgovinske djelatnosti u skladu sa zakonom kojim se uređuje
registracija poslovnih subjekata, osim ukoliko ovim zakonom nije drugačije
propisano.
(2) Trgovac organizovan kao preduzetnik može da počne obavljanje
djelatnosti, da obavlja djelatnosti i da mijenja uslove njenog obavljanja kada od nadležne
organizacione jedinice gradske, odnosno opštinske uprave dobije rješenje o
registraciji preduzetnika u skladu sa zakonom kojim se uređuje obavljanje
zanatsko-preduzetničke djelatnosti.
Član 19.
(1) Ministar trgovine i turizma (u daljem tekstu: ministar) donosi rješenje kojim se
trgovcu koji je organizovan kao privredno društvo odobrava obavljanje djelatnosti
trgovine na veliko i malo naftnim derivatima, i to:
1) trgovinom na malo motornim
gorivima,
2) snabdijevanje plovnih objekata tečnim naftnim gorivima za pogon brodskih
motora,
3) trgovinom na veliko tečnim gorivima,
4) trgovinom na malo uljem za
loženje – ekstra lako i lako specijalno (El i Ls),
5) trgovinom na veliko uljem
za loženje – lako, srednje i teško (lako – L, srednje – S i
teško – T),
6) trgovinom na malo tečnim naftnim gasom –
auto-plinom,
7) trgovinom na veliko tečnim naftnim plinom (propan-butan gasom),
8)
trgovinom na malo gasom u bocama – plinom u bocama za domaćinstvo.
(2) Ministar
donosi rješenje kojim se trgovcu koji je organizovan kao privredno društvo
odobrava obavljanje djelatnosti trgovine na veliko prerađevinama od duvana.
(3)
Ministar donosi rješenje kojim se trgovcu koji je organizovan kao privredno
društvo odobrava obavljanje djelatnosti usluge tržnice na veliko.
(4) Trgovac za
izdavanje rješenja iz st. 1, 2. i 3. ovog člana dužan je da Ministarstvu dostavi
dokaze o ispunjenosti uslova za obavljanje trgovinske djelatnosti i to:
1) ovjerenu i
potpisanu pismenu izjavu da su ispunjeni propisani uslovi za poslovne prostorije, opremu,
uređaje pomoću kojih se obavlja trgovina, kao i uslovi koji se odnose na stručne spreme lica
koja neposredno obavljaju trgovinu,
2) dokaz o upisu u Registar poslovnih
subjekata.
(5) Ministar donosi rješenje iz st. 1, 2. i 3. ovog člana u roku od
dva dana od dana prijema potpunog i urednog zahtjeva.
(6) Rješenja iz st. 1, 2.
i 3. ovog člana konačna su i protiv njih nije dozvoljeno izjaviti žalbu, ali se može tužbom
pokrenuti upravni spor kod nadležnog suda.
(7) Trgovac može da počne obavljanje
djelatnosti iz st. 1, 2. i 3. ovog člana, da obavlja djelatnosti i da mijenja uslove
obavljanja kada dobije rješenje kojim mu se odobrava obavljanje trgovinske
djelatnosti.
(8) Za donošenje i izmjenu rješenja iz st. 1, 2. i 3. ovog
člana trgovac je dužan da plati taksu u skladu sa propisom kojim se utvrđuju republičke
administrativne takse.
Član 20.
(1) Ministar donosi rješenje kojim se trgovcu koji je organizovan kao privredno
društvo odobrava pružanje špediterskih usluga.
(2) Za donošenje
rješenja iz stava 1. ovog člana trgovac je obavezan dostaviti:
1) dokaz o upisu
u Registar poslovnih subjekata,
2) ovjerenu i potpisanu pismenu izjavu da su ispunjeni
propisani uslovi koje moraju ispunjavati poslovne prostorije, oprema, uređaji pomoću kojih
se obavlja trgovina, kao i uslovi koji se odnose na stručne spreme lica koja neposredno
obavljaju trgovinu,
3) uvjerenje o registraciji, odnosno upisu privrednog
društva u jedinstveni registar obveznika indirektnih poreza,
4) dokaz o
registraciji privrednog društva, odnosno poslovne jedinice društva sa
naznačenom pretežnom djelatnošću pružanja špediterskih usluga, izdan od
nadležnog organa.
(3) Rješenje iz stava 1. ovog člana donosi se u roku od dva
dana od dana prijema potpunog i urednog zahtjeva.
(4) Rješenje iz stava 1. ovog
člana je konačno i protiv njega nije dozvoljeno izjaviti žalbu, ali se može tužbom pokrenuti
upravni spor kod nadležnog suda.
(5) Trgovac može da počne obavljanje djelatnosti iz
stava 1. ovog člana, da obavlja djelatnosti i da mijenja uslove obavljanja kada dobije
rješenje kojim mu se odobrava obavljanje trgovinske djelatnosti.
(6) Ministar na
osnovu rješenja iz stava 1. ovog člana trgovcu koji je organizovan kao privredno
društvo izdaje certifikat.
(7) Za donošenje rješenja iz stava 1.
ovog člana trgovac je dužan platiti taksu u skladu sa propisom kojim se utvrđuju republičke
administrativne takse.
(8) Izuzetno od stava 1. ovog člana, privredno društvo
koje obavlja špediterske usluge za sopstvene potrebe nije obavezno pribaviti
rješenje kojim mu se odobrava pružanje špediterskih usluga.
(9) Ministar
donosi uputstvo kojim se propisuje oblik i sadržaj izjave o ispunjenosti propisanih uslova
iz člana 19. stav 4. tačka 1) ovog zakona i iz stava 2. tačka 2) ovog člana koje moraju
ispunjavati poslovne prostorije, oprema, uređaji pomoću kojih se obavlja trgovina, kao i
uslova koji se odnose na stručne spreme lica koja neposredno obavljaju trgovinu.
Član 21.
(1) Trgovac koji je organizovan kao privredno društvo za obavljanje
špediterskih usluga u sjedištu privrednog društva mora imati najmanje
jednog zaposlenog radnika koji posjeduje certifikat za obavljanje špediterskih
poslova i najmanje po jednog zaposlenog radnika koji posjeduje certifikat za obavljanje
špediterskih poslova u poslovnoj jedinici privrednog društva ukoliko
djelatnost obavlja u poslovnoj jedinici privrednog društva.
(2) Ministar donosi
rješenje fizičkom licu kojim se odobrava obavljanje špediterskih
poslova.
(3) Ministar na osnovu rješenja iz stava 2. ovog člana fizičkom licu
izdaje certifikat.
(4) Za donošenje rješenja iz stava 2. ovog člana,
trgovac organizovan kao privredno društvo je obavezan dostaviti:
1) dokaz o
registraciji obveznika doprinosa obaveznog osiguranja za fizičko lice za koje se traži
izdavanje certifikata koje izdaje Poreska uprava Republike Srpske, i
2) uvjerenje o
položenom stručnom ispitu.
(5) Fizičko lice iz stava 2. ovog člana polaže stručni ispit
pred komisijom koju rješenjem imenuje ministar, u skladu sa Programom stručnog ispita
za lica koja obavljaju špediterske poslove.
(6) Troškove polaganja
stručnog ispita za dobijanje certifikata iz stava 1. ovog člana snosi lice koje polaže
stručni ispit i troškovi se uplaćuju u korist budžeta Republike.
(7)
Ministarstvo izdaje uvjerenje o položenom stručnom ispitu za obavljanje špediterskih
poslova i vodi evidenciju lica koja su položila ispit za obavljanje špediterskih
poslova.
(8) Ministar, uz saglasnost Vlade, pravilnikom propisuje:
1) Program
stručnog ispita za lica koja obavljaju špediterske poslove,
2) sadržaj i način
vođenja evidencije lica koja su položila ispit za obavljanje špediterskih
poslova,
3) obrazac uvjerenja o položenom stručnom ispitu za obavljanje
špediterskih poslova,
4) visinu troškova za polaganja stručnog ispita za
dobijanje certifikata za obavljanje špediterskih poslova.
Član 22.
(1) Rješenje o upotrebnoj dozvoli nije uslov za donošenje rješenja iz
člana 19. st. 1, 2. i 3. i člana 20. stav 1. ovog zakona, ali se ta činjenica provjerava
zajedno sa utvrđivanjem ispunjenosti uslova iz člana 15. ovog
zakona.
(2) Nadležni organ u postupku donošenja rješenja iz člana 19. st.
1, 2. i 3. i člana 20. stav 1. ovog zakona ne provjerava pravni osnov korišćenja
poslovnog prostora.
Član 23.
(1) Ukoliko je posebnim zakonom ili drugim propisom, kao uslov, propisano pribavljanje
posebnog rješenja za obavljanje pojedinih trgovinskih djelatnosti, navedeno
rješenje nije uslov za izdavanje rješenja iz člana 19. st. 1, 2. i 3. i člana
20. stav 1. ovog zakona, ali se ta činjenica provjerava zajedno sa utvrđivanjem ispunjenosti
uslova iz člana 15. ovog zakona.
(2) Trgovac je odgovoran za
štetu prouzrokovanu trećim licima u slučaju neispunjavanja uslova iz člana 15. ovog
zakona u skladu sa opštim pravilima odgovornosti za štetu propisanim zakonom
kojim se regulišu obligacioni odnosi.
Član 24.
(1) Trgovac se može baviti trgovinskom djelatnošću za koju ispunjava propisane
uslove.
(2) Trgovac je dužan da odobrenu trgovinsku djelatnost obavlja u skladu sa
rješenjem kojim se odobrava obavljanje djelatnosti.
Član 25.
(1) Trgovac je dužan da na prodajnom objektu ili prodajnom mjestu vidno istakne poslovno ime,
odnosno naziv ili skraćeno poslovno ime onako kako je registrovan kod nadležnog
organa.
(2) Na prodajnom objektu ili prodajnom mjestu, pored podataka iz stava 1. ovog
člana, trgovac na malo je dužan da ima istaknutu vrstu trgovinskog objekta u skladu sa
propisom kojim je regulisana klasifikacija prodajnih objekata za trgovinu na malo.
(3)
Trgovac koji obavlja trgovinu na daljinu dužan je da potrošaču prije kupovine učini
dostupnim podatke iz stava 1. ovog člana.
Član 26.
(1) Skupština jedinice lokalne samouprave utvrđuje radno vrijeme, raspored dnevnog i
sedmičnog radnog vremena prodajnih objekata, radno vrijeme u dane državnih praznika i
neradnih dana u kojim je trgovac dužan poslovati, te radno vrijeme za tržnice, sajmove,
izložbe i druge povremene načine obavljanja trgovine.
(2) Izuzetno od stava 1. ovog
člana, radno vrijeme dragstora traje od 00.00 do 24.00 sata svaki
dan.
(3) Trgovac je dužan da se u svom poslovanju pridržava radnog
vremena iz st. 1. i 2. ovog člana.
Član 27.
(1) Trgovac je dužan da na prodajnom objektu, odnosno prodajnom mjestu, na jasan i vidljiv
način, istakne radno vrijeme, raspored dnevnog i sedmičnog radnog vremena, radno vrijeme u
dane državnih praznika i neradnih dana, kao i radno vrijeme privremenog načina obavljanja
trgovine.
(2) U slučaju vanrednih promjena, prekida ili drugih oblika privremenog
prestanka obavljanja trgovine na određenom prodajnom objektu, odnosno mjestu, trgovac je
dužan da te izmjene označi na način iz stava 1. ovog člana, i to prije prestanka obavljanja
trgovine.
(3) Trgovac je dužan da najkasnije 15 minuta prije završetka
radnog vremena jednom ili dvaput upozori kupce koji se zateknu u prodajnom objektu ili
prodajnom mjestu na kraj radnog vremena prodajnog objekta ili prodajnog mjesta.
Član 28.
(1) U trgovini na malo zabranjena je prodaja alkoholnih pića i drugih pića koja sadrže
alkohol, kao i duvana i duvanskih proizvoda licima mlađim od 18 godina.
(2) Na svim
prodajnim mjestima gdje se prodaju alkoholna pića i druga pića koja sadrže alkohol, duvan i
duvanski proizvodi mora biti istaknuta oznaka o zabrani njihove prodaje licima mlađim od 18
godina.
(3) Trgovac je dužan uskratiti prodaju robe iz stava 1. ovog člana
potrošaču ako procijeni da je mlađi od 18 godina, a potrošač dobrovoljno ne
dokaže da je stariji od 18 godina davanjem trgovcu na uvid svog identifikacionog dokumenta
sa slikom.
Član 29.
(1) Trgovac, ukoliko nema interesa za obavljanje djelatnosti iz člana 19. st. 1, 2. i 3. i
člana 20. stav 1. ovog zakona, dužan je Ministarstvu podnijeti zahtjev
za donošenje rješenja o prestanku obavljanja djelatnosti, i to prije prestanka
obavljanja djelatnosti.
(2) Prestanak obavljanja djelatnosti iz člana 19. st. 1, 2. i
3. i člana 20. stav 1. ovog zakona ministar utvrđuje rješenjem i to sa danom
navedenim u zahtjevu za odjavu, s tim da se obavljanje djelatnosti ne može odjaviti
retroaktivno.
(3) Ukoliko u zahtjevu nije naveden datum prestanka, prestanak obavljanja
trgovinske djelatnosti utvrđuje se danom podnošenja zahtjeva za odjavu.
(4)
Rješenje o prestanku obavljanja djelatnosti trgovca iz člana 19. st. 1, 2. i 3. i
člana 20. stav 1. ovog zakona dostavlja se nadležnoj inspekciji.
Član 30.
(1) Ako trgovac u prodajnom objektu pored prodaje robe na
malo ispunjava uslove po posebnom propisu da, pored trgovinske, obavlja i neku drugu
djelatnost, odnosno da obezbijedi zadovoljavanje drugih potreba potrošača, prostor
namijenjen toj djelatnosti mora biti fizički odvojen od dijela prodajnog objekta
namijenjenog obavljanju trgovinske djelatnosti.
(2) Drugom djelatnošću, odnosno
drugim potrebama u smislu stava 1. ovog člana smatra se:
1) pružanje ugostiteljskih,
zanatskih, finansijskih i drugih sličnih usluga,
2) čuvanje djece,
3) čuvanje
stvari.
(3) Trgovac može u prodajnom objektu dodatno obrađivati, odnosno dorađivati
hranu, uz ispunjavanje uslova propisnih posebnim propisom, tako da bude primjerena za
upotrebu, bez njenog usluživanja.
(4) Trgovac može obezbijediti poseban prostor za
konzumaciju hrane u prodajnom objektu u skladu sa propisima iz oblasti
ugostiteljstva.
(5) U prodajnom objektu ili ispred njega dopuštene su besplatne
degustacije pojedinih vrsta robe na kojima je istaknuta oznaka za tu svrhu.
GLAVA IV
OBLICI
TRGOVINE
Član 31.
(1) Oblici trgovine su:
1) trgovina na veliko,
2) trgovina na
malo,
3) pružanje trgovinskih usluga.
(2) Poseban način trgovine je:
1)
trgovina na otkupnim stanicama,
2) trgovina na otkupnim mjestima,
3) trgovina na
poljoprivrednim gazdinstvima.
Član 32.
(1) Trgovina na veliko je skup svih poslovnih aktivnosti u vezi sa prodajom robe licima koja
kupuju radi dalje prodaje ili korišćenja u poslovne svrhe.
(2) Trgovina na
veliko obavlja se u prodajnim objektima i prodajnim mjestima, kao što su:
skladišta, stovarišta, kao ambulantna prodaja, prodaja u tranzitu i na drugim
mjestima koja ispunjavaju uslove propisane ovim zakonom i propisima donesenim na osnovu ovog
zakona za trgovinu na veliko.
(3) Ministar pravilnikom propisuje
minimalno-tehničke uslove za poslovne prostorije, opremu i uređaje koje mora da ispunjava
prodajni objekat i prodajno mjesto u kojem se obavlja trgovina na veliko.
Član 33.
(1) Skladišta i stovarišta u smislu ovog zakona su zatvoreni, natkriveni ili
otvoreni prostori u kojima se obavlja trgovina na veliko i vrši sortiranje,
prepakivanje, čuvanje, skladištenje i priprema robe za otpremu i prodaju.
(2) U
skladištima i stovarištima može se obavljati i trgovina na malo pod uslovima
koji su propisani za trgovinu na malo.
Član 34.
(1) Proizvođač robe ili trgovac na veliko može organizovati ambulantnu prodaju kao oblik
veleprodaje robe za trgovca na malo.
(2) Ambulantna prodaja je prodaja putem zatvorenog
industrijski proizvedenog vozila koje je namijenjeno i opremljeno za promet robe na
veliko.
(3) Ministar pravilnikom propisuje vrstu robe koja se može prodavati putem
ambulantne prodaje.
Član 35.
- Trgovina na veliko može se obavljati i kao trgovina na veliko u tranzitu kada se kupovina i prodaja robe obavlja bez prethodnog uskladištenja u skladištu trgovca na veliko.
- Za obavljanje trgovine na veliko u tranzitu nije obavezno posjedovanje skladišta.
(3) Za pojedine vrste robe može se propisati da se trgovina na veliko ne može obavljati u
tranzitu.
(4) Ministar pravilnikom propisuje vrstu robe za koju se trgovina na veliko
ne može obavljati u tranzitu.
Član 36.
(1) Trgovina na malo je prodaja robe krajnjim potrošačima radi zadovoljavanja njihovih
ličnih i porodičnih potreba ili potreba domaćinstva.
(2) Trgovina na malo se obavlja u
prodajnom objektu ili prodajnom mjestu koje ispunjava uslove propisane ovim zakonom za
trgovinu na malo i posebnim propisom.
Član 37.
Trgovina na malo obavlja se kao:
- trgovina u prodajnom objektu i prodajnom mjestu,
- trgovina ličnim nuđenjem,
- daljinska trgovina, koja može biti:
1. elektronska trgovina,
2. ostala daljinska trgovina putem drugih
sredstava.
Član 38.
(1) Prodajni objekti u kojima se obavlja trgovina na malo su:
1) specijalizovana
prodavnica prehrambenih i neprehrambenih proizvoda,
2) fabrička prodavnica prehrambenih
i neprehrambenih proizvoda,
3) klasična prodavnica,
4) mini-market,
5)
supermarket,
6) hipermarket,
7) dragstor,
8) diskontna prodavnica,
9)
benzinska pumpna stanica i prodavnica na benzinskoj pumpnoj stanici,
10) plinska pumpna
stanica,
11) butik,
12) nespecijalizovana prodavnica pretežno neprehrambenih
proizvoda, kao što su: robna kuća, trgovački centar,
13) prodavnica
upotrebljavane robe (second hand shop),
14) kiosk,
15) pokretna
prodavnica,
16) skladište i stovarište.
(2) Prodajna mjesta u kojima
se obavlja trgovina na malo su:
1) automati,
2) rashladne vitrine,
3) prodaja
na pokretnom stolu, kao što je: stalak ili sličan improvizovani objekat.
(3)
Ministar pravilnikom propisuje minimalno-tehničke uslove za poslovne prostorije, opremu i
uređaje koje mora da ispunjava prodajni objekat i prodajno mjesto u kojem se obavlja
trgovina na malo i za klasifikaciju prodajnih objekata u trgovini na malo.
Član 39.
Specijalizovana prodavnica prehrambenim i neprehrambenim proizvodima je prodavnica koja nudi specijalizovani asortiman prehrambenih i neprehrambenih proizvoda.
Član 40.
Fabrička prodavnica je prodavnica prehrambenih i neprehrambenih proizvoda u kojoj se obavlja direktna prodaja vlastitih proizvoda po cijenama nižim od prosječnih tržišnih cijena, a smještene su uz proizvodni pogon.
Član 41.
Klasična prodavnica je prodavnica u kojoj se nude prehrambeni i neprehrambeni proizvodi svakodnevne potrošnje.
Član 42.
Mini-market je samouslužna prodavnica čiji asortiman čine uobičajeni dnevni prehrambeni proizvodi i u manjem obimu neprehrambeni proizvodi.
Član 43.
Supermarket je samouslužna prodavnica čiji asortiman čine prehrambeni proizvodi, ali se na prodaju nude i neprehrambeni proizvodi.
Član 44.
Hipermarket je samouslužna prodavnica sa parkiralištem koja nudi širok asortiman prehrambenih i neprehrambenih proizvoda.
Član 45.
Dragstor je prodavnica u kojoj se vrši trgovina na malo prehrambenim i neprehrambenim proizvodima svakodnevne potrošnje i radnim vremenom od 00.00 do 24.00 sata.
Član 46.
Diskontna prodavnica je prodavnica koja nudi ograničen asortiman prehrambenih i neprehrambenih proizvoda po nižim cijenama u odnosu na cijene iste vrste proizvoda koje se primjenjuju u drugim maloprodajnim objektima u toku cijele godine.
Član 47.
(1) Benzinska pumpna stanica je prodajno mjesto na kojem se obavlja trgovina na malo tečnim
gorivima, kao što su: dizel-goriva, benzini, tečni naftni gas – auto-plin, koja
se koriste u motorima sa unutrašnjim sagorijevanjem i obavlja se preko verifikovanih
uređaja za istakanje.
(2) Prodavnica na benzinskoj pumpnoj stanici je prodajni objekat
koji se nalazi u prostoru benzinske pumpne stanice u kojoj se nudi različit asortiman
proizvoda u originalnom pakovanju.
(3) Benzinska pumpna stanica mora biti
opremljena:
1) nepokretnim položenim cilindričnim rezervoarima koji moraju imati važeće
tabele zapremine,
2) uređajima za istakanje goriva sa elektronsko-digitalnom kontrolom
količine istočenog goriva i finansijske vrijednosti goriva,
3) elektronskim mjernim
sistemom za kontrolu količine zaprimljenog i istočenog goriva i trenutnom stanju zaliha
goriva u rezervoarima,
4) elektronskom opremom za obavezno automatsko izdavanje računa
kupcima za svaku kupovinu goriva izdatim u skladu s propisima kojima se reguliše
porez na dodatnu vrijednost,
5) mjernom letvom za mjerenje nivoa tečnosti u nepokretnim
rezervoarima, žigosana važećim žigom nadležnog organa ovlašćenog za kontrolu mjernih
uređaja.
(4) Uređajima iz stava 1. ovog člana mora se obezbijediti vođenje, iskazivanje
i čuvanje podataka o primljenom i izdatom gorivu za: svaku pojedinačnu promjenu, zbirno na
nivou dnevnog, mjesečnog i godišnjeg prometa, po potrebi prometa za određeni slobodno
zadani period, te čuvanje tih podataka, kao i dostavljanje dnevnih izvještaja
nadležnim organima putem elektronske pošte (interneta).
(5) Elektronska oprema
iz stava 3. tačke 4) ovog člana mora da omogući slanje kontrolnih dnevnih izvještaja
(oblik i sadržaj kontrolnih dnevnih izvještaja propisani su pravilnikom kojim se
uređuje način evidentiranja i kontrola prometa na benzinskim pumpnim stanicama putem
ugrađene opreme, uvezivanje predviđene opreme, obaveze servisera i omogućavanje daljinskog
nadzora u svrhu kontrole i načina određivanja i dodjela identifikacionog broja uređaja za
evidentiranje i kontrolu prometa).
(6) Trgovci koji vrše promet na malo tečnim
gorivima, kao što su: dizel-goriva, benzini, tečni naftni gas – auto-plin, koja
se koriste u motorima sa unutrašnjim sagorijevanjem i ostalih proizvoda i usluga na
malo, obavezni su da na izgrađenim benzinskim pumpnim stanicama opremu iz stava 3. ovog
člana instaliraju i uvežu na način predviđen propisom kojim se uređuje način evidentiranja i
kontrola prometa na benzinskim pumpnim stanicama putem ugrađene opreme, uvezivanje
predviđene opreme, obaveze servisera i omogućavanje daljinskog nadzora u svrhu kontrole i
načina određivanja i dodjela identifikacionog broja uređaja za evidentiranje i kontrolu
prometa.
(7) Promet, ugradnju i održavanje – servisiranje uređaja za
evidentiranje prometa i mjernih uređaja na benzinskim pumpnim stanicama može vršiti
privredno društvo koje ispunjava uslove propisane ovim zakonom i propisima iz oblasti
standardizacije i metrologije.
(8) Ministar donosi rješenje kojim se trgovcu
koji je organizovan kao privredno društvo odobrava stavljanje u promet uređaja za
evidentiranje prometa.
(9) Za donošenje rješenja iz stava 8. ovog člana
trgovac koji je organizovan kao privredno društvo obavezan je dostaviti:
1)
podatke o proizvođaču uređaja za evidentiranje prometa,
2) opis uređaja za
evidentiranje prometa sa opisom funkcija softvera i opisom pratećih komponenti,
3)
sastavne dijelove ili sisteme uređaja za evidentiranje prometa i šemu tog
sistema,
4) šemu programa za upravljanje i šemu aplikacionog programa
uređaja za evidentiranje prometa,
5) izvršnu verziju programa rada uređaja za
evidentiranje prometa, aplikativnog programa i programa za funkcionalnu provjeru uređaja za
evidentiranje prometa sa kompletnim priborom, sve izvršne verzije moraju imati
kontrolnu sumu (engl. checksum),
6) dokaz o usaglašenosti tipa uređaja za
evidentiranje prometa ovlašćenog certifikacionog tijela,
7) dokaz o ispunjenosti
tehničkih i funkcionalnih karakteristika uređaja za evidentiranje prometa od
proizvođača,
8) izjavu proizvođača ili distributera uređaja za evidentiranje prometa da
će uređaj za evidentiranje prometa koji se stavlja u promet biti tehnički i funkcionalno
identičan sa uređajem za evidentiranje prometa uzorkom, na osnovu kojeg je dat dokaz o
ispunjenosti tehničkih i funkcionalnih karakteristika tog tipa uređaja za evidentiranje
prometa.
(10) Ministar donosi rješenje kojim se trgovcu koji je organizovan kao
privredno društvo utvrđuje da ispunjava uslove za promet, ugradnju i održavanje
uređaja za evidentiranje prometa i mjernih uređaja.
(11) Za donošenje
rješenja iz stava 10. ovog člana trgovac je obavezan dostaviti:
1) dokaz da ima
sjedište ili poslovnu jedinicu u Republici,
2) dokaz da ima obučene kadrove za
ugradnju i održavanje opreme sa certifikatom proizvođača ili od njega ovlašćene
organizacije,
3) dokaz da ima obučen kadar iz protiveksplozivne zaštite,
4)
dokaz da sa proizvođačem ima zaključen ugovor o distribuciji, ugradnji i održavanju –
servisiranju opreme za područje Republike,
5) dokaz da je rješenjem nadležnog
organa za standardizaciju i metrologiju odobrena upotreba mjernog uređaja čiji se promet,
ugradnju i održavanje traži,
6) dokaz da je data saglasnost Ministarstva, za stavljanje
u promet i upotrebu uređaja za evidentiranje prometa, a čiji se promet, ugradnja i
održavanje traži,
7) dokaz o tehničkoj i organizacionoj opremljenosti servisne
službe.
(12) Ministar donosi rješenja iz st. 8. i 10. ovog člana u roku od dva
dana od dana prijema potpunog i urednog zahtjeva.
(13) Rješenja iz st. 8. i 10.
ovog člana konačna su i protiv njih nije dozvoljeno izjaviti žalbu, ali se može tužbom
pokrenuti upravni spor kod nadležnog suda.
(14) Za donošenje i izmjenu
rješenja iz st. 8. i 10. ovog člana trgovac je dužan da plati taksu u skladu sa
propisom kojim se utvrđuju republičke administrativne takse.
(15) Ministar pravilnikom
propisuje:
1) način evidentiranja i kontrole prometa pogonskog motornog goriva preko
uređaja za evidentiranje i kontrolu prometa sprava za mjerenje tečnih goriva i automatskog
mjerila nivoa tečnosti na benzinskim pumpnim stanicama,
2) način evidentiranja i
kontrole prometa ostalih proizvoda i usluga na benzinskim pumpnim stanicama, preko uređaja
za evidentiranje prometa,
3) način umrežavanja uređaja za evidentiranje prometa sa
postojećom opremom od ovlašćenih servisera,
4) postupke i radnje prilikom
ugradnje opreme,
5) kontrola rada ugrađene opreme i ovlašćenog
servisera,
6) način dodjele i dodjela identifikacionog broja uređaja za evidentiranje i
kontrolu prometa koji se instaliraju na benzinskim pumpnim stanicama.
Član 48.
Plinska pumpna stanica je prodajno mjesto na kojem se obavlja trgovina na malo tečnim naftnim gasom – auto-plinom koji se koristi za pogon motora sa unutrašnjim sagorijevanjem.
Član 49.
Na benzinskoj i plinskoj pumpnoj stanici trgovac može vršiti promet na malo gasom u bocama – plinom u bocama za domaćinstvo isključivo u originalnim bocama koje su izrađene u skladu sa važećim propisima.
Član 50.
(1) Trgovina na malo uljem za loženje – ekstra lako i lako specijalno (El i Ls) obavlja
se:
1) na benzinskim pumpnim stanicama iz posebno utvrđenih poslovnih prostorija
– rezervoara izdvojenog od mjesta predviđenog za snabdijevanje pogonskim motornim
gorivom,
2) iz posebno utvrđenih skladišnih poslovnih prostorija –
rezervoara.
(2) Poslovne prostorije iz stava 1. ovog člana moraju biti izgrađene u
skladu sa propisima o izgradnji i opremanju postrojenja za zapaljive tečnosti i
skladištenju i pretakanju zapaljivih tečnosti (rezervoari).
(3) Trgovina na malo
uljem za loženje – ekstra lako i lako specijalno (El i Ls) na prodajnim mjestima iz
stava 1. ovog člana vrši se isključivo dostavljanjem auto-cisternama na adresu kupca,
koje su vidno obilježene i isključivo služe za dostavljanje ulja za loženje i koje su
opremljene odgovarajućim mjernim uređajima za utvrđivanje istočene količine.
(4)
Uređaji iz stava 3. ovog člana mogu se upotrebljavati nakon što odobrenje tipa,
ispravnost i tačnost navedenih uređaja potvrdi nadležni organ ovlašćen za kontrolu
mjernih uređaja i nakon što budu žigosani.
(5) Trgovci koji obavljaju trgovinu
na malo uljem za loženje – ekstra lako i lako specijalno (El i Ls) na način iz stava
1. ovog člana obavezni su da vode evidenciju o prometovanim količinama (nabavka i prodaja)
ulja za loženje (El i Ls), tačnim podacima o isporukama kupcima, te svakodnevnu evidenciju o
stanju zaliha u rezervoarima.
(6) Ministar pravilnikom propisuje:
1) uslove za
prostor, opremu i uređaje koji treba da budu ispunjeni za obavljanje trgovine na malo uljem
za loženje – ekstra lako i lako specijalno (El i Ls) na prodajnim mjestima,
2)
oblik i sadržaj evidencije o prometovanim količinama (nabavka i prodaja) ulja za loženje
– ekstra lako i lako specijalno (El i Ls),
3) oblik i sadržaj evidencije o stanju
zaliha u rezervoarima,
4) oblik i sadržaj evidencije o kupcima i načinu dostavljanja
evidencija Ministarstvu.
Član 51.
Butik je prodavnica u kojoj se obavlja trgovina na malo modnim novinama, unikatima tekstilne, kožne i krznarske konfekcije, galanterijom, trikotažom, pletenom robe, pozamanterijom i obućom.
Član 52.
(1) Nespecijalizovana prodavnica pretežno neprehrambenim proizvodima je posebno uređen
prodajni objekat koji nudi asortiman različitih robnih grupa neprehrambenih
proizvoda.
(2) Nespecijalizovane prodavnice iz stava 1. ovog člana su: robna kuća i
trgovački centar.
Član 53.
Robna kuća je prodajni objekat u kojem se vrši prodaja robe na malo najšireg asortimana robe široke potrošnje.
Član 54.
(1) Trgovački centar je posebno izgrađen ili u postojećem objektu uređena prostorna cjelina
koja se sastoji od više pojedinačno opremljenih poslovnih prostora u kojima se
obavlja trgovina na malo i pružaju trgovinske i druge usluge.
(2) Za obavljanje usluga
trgovačkog centra trgovac utvrđuje tržni red kojim se detaljnije uređuje poslovanje
trgovačkog centra.
(3) Trgovac koji pruža usluge trgovačkog centra i korisnik usluga
dužni su da se pridržavaju utvrđenog tržnog reda iz stava 2. ovog člana.
(4) Na tržni
red iz stava 2. ovog člana saglasnost daje gradonačelnik, odnosno načelnik opštine.
Član 55.
Prodavnica upotrebljavane robe (second hand shop) je prodavnica koja nudi za prodaju upotrebljavane neprehrambene proizvode.
Član 56.
(1) Kiosk je prodajni objekat u kojem se prodaje ograničen asortiman proizvoda i to kroz
odgovarajući otvor na kiosku, bez ulaska kupca u prodajni objekat.
(2) Kiosk se može
locirati na mjestima za koje je gradonačelnik, odnosno načelnik opštine dao prethodno
odobrenje.
Član 57.
(1) Pokretna prodavnica je prodaja robe na malo bez stalnog prodajnog mjesta koja se obavlja
putem:
1) posebno uređenog i opremljenog vozila uz ispunjavanje zakonom propisanih
uslova,
2) kolica koja se prevoze od mjesta do mjesta,
3) plovnog objekta uz
ispunjavanje zakonom propisanih uslova.
(2) Pokretna prodavnica može se locirati na
mjestima za koje je gradonačelnik, odnosno načelnik opštine dao prethodno odobrenje.
Član 58.
(1) Prodaja robe putem automata je oblik trgovine na malo različitih proizvoda i usluga
koja se odvija putem aparata na način da se u za to predviđen otvor na
aparatu ubaci novac, žeton ili posebna kartica uz ispunjavanje zakonom propisanih
uslova.
(2) Prodaja robe putem automata može se obavljati samo na mjestima za koje je
gradonačelnik, odnosno načelnik opštine dao prethodno odobrenje, odnosno uz
saglasnost vlasnika ili korisnika prostora u kojem je smješten automat.
Član 59.
Prodaja robe na pokretnom stolu, stalku ili sličnom improvizovanom objektu, te iz rashladnih vitrina na javnim površinama može se obavljati samo na mjestima za koje je gradonačelnik, odnosno načelnik opštine dao prethodno odobrenje, odnosno uz saglasnost vlasnika ili korisnika prostora na kojem je smješten pokretni sto, stalak ili sličan improvizovani objekat, odnosno rashladna vitrina.
Član 60.
(1) Trgovina ličnim nuđenjem je trgovina na malo izvan poslovnih prostorija trgovca koju
trgovac obavlja tako što nudi robu ili usluge ličnim prilaženjem određenom
potrošaču, koji je fizički prisutan na mjestu ponude, kada potrošač nije
tražio da mu se učini ponuda, po prethodnom pozivu ili pristanku kupca u njegovom stanu, na
radnom ili drugom mjestu, uz objašnjenja i prikazivanje upotrebe proizvoda, te
osobina, namjene i upotrebljivosti robe ili usluge, kao i drugih uslova koji važe za prodaju
robe ili pružanje usluga u skladu sa propisima.
(2) Trgovinu ličnim nuđenjem može da
obavlja trgovac koji se registrovao za takav način trgovine i koji ispunjava druge uslove u
skladu sa ovim zakonom.
(3) Trgovac može da obavlja trgovinu ličnim nuđenjem lično ili
preko ovlašćenih lica – direktan prodavač sa kojim trgovac ima ugovor o radnom
angažovanju.
(4) Trgovac iz stava 2. ovog člana izdaje svakom direktnom prodavaču
legitimacionu karticu iz koje je vidljiv identitet izdavaoca-trgovca i identitet direktnog
prodavača kome je kartica izdata, kao i obim i granice ovlašćenja imaoca
legitimacione kartice.
(5) Trgovina ličnim nuđenjem se naročito obavlja:
1) kao
djelatnost putujućih trgovaca, bez obzira na način prodaje (prodaja na pragu kuće, stana, u
prostorijama ponuđenog ili na drugi način),
2) na skupovima potrošača koje je
trgovac organizovao pozivanjem potrošača (oglašavanjem, ličnim pozivanjem,
promovisanjem),
3) na radnom mjestu ili drugom mjestu izvan stalnih prodajnih
prostorija uz prezentovanje i objašnjenja za upotrebu proizvoda, objašnjenja o
osobinama, namjeni i upotrebljivosti proizvoda, bez obzira na to da li se posjeta
dešava na zahtjev potrošača,
4) iz torbe (torbarenje, kolportiranje) na
javnim mjestima (otvorenim i zatvorenim prostorima, na sportskim i kulturnim
manifestacijama),
5) svakim drugim ličnim pristupanjem trgovca potrošačima koji
nisu tražili da im se učini ponuda.
(6) Trgovac je dužan da pismenim putem prijavi
obavljanje djelatnosti trgovine ličnim nuđenjem nadležnoj organizacionoj jedinici gradske,
odnosno opštinske uprave prije nego što počne da je obavlja na odgovarajućem
području, kao i da je odjavi, kada bude završena.
(7) Za obavljanje
djelatnosti trgovine ličnim nuđenjem trgovac mora obezbijediti odgovarajuće skladište
za robu koju prodaje, poslovni prostor za obavljanje administrativnih poslova i odgovarajući
prostor za higijensko-sanitarne potrebe.
(8) Na trgovinu ličnim nuđenjem shodno se
primjenjuju odredbe ovog zakona o trgovini na malo.
(9) Ministar pravilnikom propisuje
način obavljanja trgovine ličnim nuđenjem.
Član 61.
(1) Prodaja na daljinu – daljinska trgovina je trgovina robom na malo, kao i pružanje
usluga potrošačima koju trgovac organizuje upotrebom sredstava za komunikaciju između
fizički udaljenih lica.
(2) Daljinsku trgovinu može da organizuje samo trgovac koji se
registrovao za tu vrstu trgovine.
(3) Za obavljanje djelatnosti trgovine na daljinu
trgovac mora obezbijediti poslovni prostor za obavljanje administrativnih poslova,
odgovarajuće skladište za robu koju prodaje i odgovarajući prostor za
higijensko-sanitarne potrebe.
(4) Ugovor o prodaji robe na daljinu zaključuje se između
trgovca i potrošača putem sredstava za daljinsku komunikaciju, u skladu sa odredbama
ovog zakona i zakona kojim se uređuje zaštita potrošača.
(5) Ugovor o
prodaji na daljinu obavezno sadrži cijenu i druge uslove prodaje.
(6) Elektronska
trgovina je vid daljinske trgovine koja se ostvaruje na način da se roba, odnosno usluga
nudi, naručuje i prodaje putem interneta.
(7) Elektronska trgovina se obavlja kao:
- prodaja robe, odnosno usluga preko elektronske prodavnice (osnovni oblik elektronske trgovine),
- prodaja robe, odnosno usluga preko elektronske platforme koja povezuje trgovce i potrošače (prodaja preko e-commerce platforme),
- prodaja robe preko elektronske prodavnice ili preko elektronske platforme, pri čemu se roba isporučuje potrošaču direktno od proizvođača, odnosno trgovca na veliko (engl. „dropshipping“),
- prodaja robe, odnosno usluga preko društvenih mreža.
(8) Ostala daljinska trgovina obavlja se putem drugih sredstava masovne komunikacije, a
naročito kao kataloška prodaja, radio, TV prodaja (telešoping), trgovina
posredstvom pošte, štampanih pošiljki, reklamnih materijala sa
narudžbenicom, telefona, tekstualnih ili multimedijalnih poruka u mobilnoj telefoniji i
govornih automata.
(9) Trgovac koji obavlja djelatnost trgovine na daljinu
(dropshipping-a) ne mora imati odgovarajuće skladište za robu koju prodaje iz stava
3. ovog člana.
(10) Na daljinsku trgovinu shodno se primjenjuju odredbe ovog zakona
koje se odnose na trgovinu na malo.
(11) Ministar pravilnikom propisuje način
obavljanja daljinske trgovine – prodaje na daljinu.
Član 62.
(1) Trgovinske usluge su djelatnosti kojima se, uz naknadu, podstiče obavljanje razmjene robe
od proizvođača do krajnjeg potrošača.
(2) Trgovinske usluge su:
1)
posredničke,
2) zastupničke,
3) komisione,
4) franšizing,
5)
usluge skladištenja, otpremanje i dopremanje robe,
6) transport i
špedicija,
7) kontrola kvaliteta i kvantiteta robe,
8) marketing,
9)
trgovački centar,
10) usluge iznajmljivanja nosača zvuka i slike.
(3) Usluge
organizovanja posebnih tržišnih institucija:
1) robna berza,
2)
sajam,
3) privredne izložbe i tradicionalne manifestacije,
4) tržnica na
malo,
5) tržnica na veliko,
6) aukcijska kuća,
7) stočna pijaca.
(4)
Trgovac registrovan kao privredno društvo može obavljati sve trgovinske usluge iz
stava 2. ovog člana.
(5) Trgovac registrovan kao preduzetnik može obavljati komisione,
posredničke, zastupničke usluge, marketing i usluge iznajmljivanja nosača zvuka i slike.
Član 63.
(1) Za obavljanje trgovinskih usluga trgovac je dužan obezbijediti minimalno-tehničke uslove
koji se tiču opremljenosti poslovnih prostora, opreme i uređaja.
(2) Ministar
pravilnikom propisuje minimalno-tehničke uslove koje moraju ispunjavati poslovne prostorije,
oprema i uređaji za obavljanje trgovinskih usluga.
Član 64.
Posredničke usluge su usluge koje obavlja posrednik u namjeri da nalogodavcu osigura vezu sa trećim licem, koje bi sa nalogodavcem pregovaralo o zaključivanju određenog ugovora, uz naknadu ako taj ugovor bude zaključen.
Član 65.
Zastupničke usluge su usluge zastupanja koje obavlja zastupnik između nalogodavca i trećih lica uz naknadu, ali u ime i za račun nalogodavca.
Član 66.
(1) Komisione usluge su usluge koje obavlja komisionar
kada vrši poslove nabavke ili prodaje robe u svoje ime, a za račun drugog lica
– komitenta uz obračun naknade za izvršenu trgovinsku uslugu.
(2) U
prodajnom objektu komisiona roba mora biti na posebnim policama, posebnom dijelu poslovne
prostorije ili na drugi način odvojena ako se u istoj prostoriji prodaje i vlastita roba
komisionara.
(3) Od fizičkog lica u komisionu prodaju ne mogu se uzeti prehrambeni
artikli, farmaceutski i kozmetički proizvodi, cigarete i alkoholna pića i predmeti od
dragocjenih metala.
Član 67.
Franšizing je poslovni odnos u kojem jedna strana – davalac franšizinga ustupa drugoj strani – primaocu franšizinga pravo da u svom poslovanju koristi poslovno ime, proizvode i usluge, te proizvodno i poslovno iskustvo davaoca franšizinga, uz naknadu.
Član 68.
Usluge skladištenja su usluge koje obavlja skladištar, a odnose se na smještaj i čuvanje određene robe, te preduzimanje potrebne ili ugovorene radnje radi njenog očuvanja u određenom stanju, te da je preda na zahtjev ostavodavca ili drugog ovlašćenog lica, uz naknadu i uz prethodno zaključen ugovor o skladištenju.
Član 69.
Usluge otpremanja i dopremanja robe su usluge koje obavlja otpremnik u svoje ime a za račun
nalogodavca, zaključuje ugovor o utovaru, istovaru i prevozu robe, i druge ugovore potrebne
za izvršenje otpreme i dopreme robe, kao i da obavi ostale uobičajene poslove i
radnje, uz naknadu.
Član 70.
Špediterske usluge su usluge koje trgovac obavlja u vezi sa carinjenjem robe u svoje
ime i za račun nalogodavca – komitenta, u ime i za račun komitenta, odnosno u svoje
ime i za svoj račun, kao i obavljanje drugih uobičajenih poslova i radnji u vezi sa
carinjenjem robe, uz naknadu.
Član 71.
Usluge kontrole kvaliteta i kvantiteta robe su usluge koje obavlja privredno društvo koje je obavezno da stručno i nepristrasno obavi kontrolu kvaliteta i kvantiteta robe i usluga i izda uvjerenje ili certifikat o tome naručiocu kontrole, uz naknadu.
Član 72.
Marketing uslugama smatraju se usluge iz oblasti
istraživanja tržišta i marketing komunikacije (ekonomska propaganda, reklama, izložba
i slično), kao i druge marketing usluge koje se obavljaju u ime i za račun komitenta.
Član 73.
(1) Otkup poljoprivrednih proizvoda, šumskih plodova i stoke može se obavljati
slobodno pod uslovima određenim ovim zakonom i podzakonskim aktom.
(2) Otkup
poljoprivrednih proizvoda, šumskih plodova i stoke može se obavljati kupovinom od
poljoprivrednika u otkupnim stanicama, na otkupnim mjestima i na poljoprivrednim
gazdinstvima, registrovanim u skladu sa zakonom kojim se uređuje registracija
poljoprivrednih gazdinstava.
(3) Trgovac u otkupnim stanicama, na otkupnim mjestima i
na poljoprivrednom gazdinstvu može od poljoprivrednika otkupiti poljoprivredne proizvode i
stoku isključivo ako je proizvedena na njegovom poljoprivrednom gazdinstvu.
(4) U
otkupnim stanicama i otkupnim mjestima otkup šumskih plodova može se vršiti i
od fizičkih lica.
(5) Otkupna stanica i otkupno mjesto moraju imati odgovarajuću
prostoriju, odnosno uređen prostor za prijem i mjerenje robe, skladištenje, utovar,
istovar robe i ambalaže i ispunjavati higijensko-tehničke i sanitarne uslove.
(6)
Ministar, po pribavljenom mišljenju ministra nadležnog za poslove poljoprivrede,
urbanizma i zdravlja, pravilnikom propisuje uslove za poslovne prostorije, opremu i uređaje
koji moraju da budu ispunjeni za obavljanje otkupa poljoprivrednih proizvoda, šumskih
plodova i stoke.
Član 74.
Otkup proizvoda iz člana 73. ovog zakona koji se obavlja u otkupnim stanicama i otkupnim
mjestima, može se obavljati ako su, pored uslova utvrđenih ovim i posebnim zakonskim
propisima, ispunjeni i sljedeći uslovi:
1) da je istaknuto poslovno ime (firma) i
obavještenje o periodu i vremenu otkupa proizvoda, otkupnoj cijeni, vremenu važenja
tih cijena i roku plaćanja, i
2) da nadležnoj organizacionoj jedinici gradske, odnosno
opštinske uprave trgovac, najkasnije sedam dana prije početka otkupa, podnese zahtjev
sa podacima o adresi otkupne stanice, odnosno otkupnog mjesta, vrsti proizvoda, otkupnoj
cijeni, roku plaćanja, periodu i vremenu u kojem se vrši kupovina.
Član 75.
(1) Trgovac je dužan da za otkupljene proizvode izda račun iz otkupnog bloka, sa sljedećim
podacima:
1) poslovno ime, sjedište i adresa trgovca,
2) poslovno ime,
prebivalište i adresa prodavca,
3) naziv, količina i kvalitet, odnosno klasa
kupljenih proizvoda,
4) cijena po jedinici mjere i ukupna vrijednost kupljenih
proizvoda,
5) rok plaćanja,
6) datum kupovine,
7) potpis ovlašćenog
radnika i pečat trgovca.
(2) Račun iz otkupnog bloka mora potpisati ovlašćeni
radnik i mora biti ovjeren pečatom trgovca.
(3) Trgovac je dužan da u otkupnoj stanici,
na otkupnom mjestu, odnosno u poslovnom sjedištu čuva knjigu izdatih računa iz
otkupnih blokova, u skladu sa propisima o čuvanju knjigovodstvenih isprava.
(4) Trgovac
koji vrši otkup na otkupnim stanicama i otkupnim mjestima utvrđuje tržni red kojim se
detaljnije uređuju tržna pravila za obavljanje trgovine.
GLAVA V
POSEBNE TRŽIŠNE
INSTITUCIJE
Član 76.
(1) Posebne tržišne institucije su posebni, uređeni oblici tržišta koji
organizuju susret trgovaca i kupaca robe, odnosno usluga, sa ciljem njene prodaje ili
promocije.
(2) Posebne tržišne institucije su:
1) robna berza,
2)
sajam,
3) privredne izložbe i tradicionalne manifestacije,
4) tržnica na
malo,
5) tržnica na veliko,
6) aukcijska kuća,
7) stočna pijaca.
(3)
Posebne tržišne institucije ne mogu da učestvuju kao trgovci u trgovini čiji su
organizatori.
Član 77.
(1) Osnivanje i organizovanje robnih berzi uređuje se posebnim zakonom.
(2) Pod
berzanskim uslugama podrazumijeva se organizovanje privrednih subjekata radi zaključivanja
ugovora o kupovini i prodaji robe.
Član 78.
(1) Sajam je posebna tržišna institucija koja se bavi organizovanjem sajamskih
izložbi, kao i pružanjem pratećih usluga, a naročito iznajmljivanja, projektovanja i
pripremanja izložbenih mjesta u sajamskom prostoru, skladištenja robe ili izdavanja
skladišnog prostora, organizovanja ili obavljanja prevoza robe za izlagače, utovara,
istovara i pakovanja robe, marketinških, ugostiteljskih i drugih usluga u vezi sa
organizovanjem sajamskih izložbi.
(2) Sajamska izložba iz stava 1. ovog člana
predstavlja izlaganje robe, odnosno usluge u tačno određenom periodu, na prostoru posebne
namjene (sajamski prostor, sajmište), od strane određenog izlagača, radi njenog
predstavljanja i upoznavanja zainteresovanih kupaca sa tom robom, odnosno uslugama koje taj
izlagač nudi.
(3) Trgovac koji se bavi priređivanjem sajmova dužan je da se pridržava
rokova predviđenih u kalendaru sajmova, a koji se utvrđuju u dogovoru sa Privrednom komorom
Republike Srpske.
Član 79.
(1) Privredne izložbe su izložbe robe, odnosno usluga, privremenog ili povremenog karaktera,
van sajamskog prostora.
(2) Tradicionalne manifestacije su: vašari, festivali i
druge manifestacije na kojima se u sklopu kulturnih, muzičkih, sportskih i drugih
društvenih aktivnosti, prodaje određena roba, odnosno usluge, a u skladu sa običajima
povodom tih aktivnosti i za to područje.
(3) Organizator privrednih izložbi i
tradicionalnih manifestacija je dužan da:
1) vodi evidenciju lica koja izlažu ili
prodaju robu, odnosno usluge,
2) jasno obilježi i izdvoji prostor na kome se održava
privredna izložba i tradicionalna manifestacija od okolnog prostora,
3) vidno istakne
organizatora privredne izložbe i tradicionalne manifestacije i period trajanja izložbe i
manifestacije.
(4) Na privrednim izložbama i tradicionalnim manifestacijama dozvoljena
je prodaja robe i pružanje usluga koje su predmet i svrha organizovanja izložbi i
manifestacija.
(5) Gradonačelnik, odnosno načelnik opštine određuje vrijeme i
mjesto održavanja privrednih izložbi i tradicionalnih manifestacija.
Član 80.
(1) Tržnica na malo, odnosno pijaca je posebna tržišna institucija koja predstavlja
organizovano i uređeno mjesto na kojem se obavlja trgovina na malo poljoprivrednim,
prehrambenim proizvodima, robom svakodnevne potrošnje, zanatskim proizvodima,
proizvodima domaće radinosti i ostalom robom koja se po svojim osobinama može izložiti u
pijačnoj trgovini.
1) zelena tržnica na malo, odnosno zelena pijaca,
2) robna
tržnica na malo, odnosno robna pijaca,
3) kvantaška tržnica na malo, odnosno
kvantaška pijaca,
4) tržnica na malo za prodaju korišćene robe, odnosno
pijaca starih stvari,
5) tržnica na malo upotrebljavanim autima – auto-pijaca.
Član 81.
(1) Trgovinom na tržnici na malo mogu da se bave registrovani trgovci, a bez registracije i
fizička lica koja se bave poljoprivrednom proizvodnjom, odnosno poljoprivredno gazdinstvo
ukoliko je registrovano u skladu sa zakonom kojim se uređuje registracija poljoprivrednih
gazdinstava, kada svoje poljoprivredne proizvode prodaju na tržištu.
(2) Fizička
lica koja se bave poljoprivrednom proizvodnjom iz stava 1. ovog člana mogu, bez
registracije, prodavati isključivo voće, povrće i druge poljoprivredne proizvode koje su
proizvela na svom poljoprivrednom gazdinstvu.
Član 82.
(1) Trgovac koji vrši usluge tržnice na malo, odnosno pijace utvrđuje tržni, odnosno
pijačni red kojim se detaljnije uređuju pravila za prodaju robe, vrstu robe, način izlaganja
robe, održavanje prostorija i opreme za obavljanje trgovine na tržnicama na malo.
(2)
Trgovac koji vrši usluge tržnice na malo, odnosno pijace i korisnici usluga pijace,
odnosno tržnice na malo dužni su da se pridržavaju utvrđenog tržnog reda iz stava 1. ovog
člana.
(3) Na tržni red iz stava 1. ovog člana saglasnost daje gradonačelnik, odnosno
načelnik opštine, koji može uskratiti davanje saglasnosti ukoliko ocijeni da se
tržnim redom trgovina reguliše suprotno interesima korisnika usluga i kupaca, posebno
u vezi sa higijensko-sanitarnim uslovima i uslovima zaštite životne sredine u skladu
sa posebnim propisima.
Član 83.
Tržnica na veliko je posebna tržišna institucija koja predstavlja organizovano i uređeno mjesto na kojem se obavlja trgovina na veliko poljoprivredno-prehrambenim proizvodima i drugim proizvodima, uz pružanje pratećih usluga.
Član 84.
(1) Uslugama tržnice na veliko smatraju se:
1) stavljanje na raspolaganje i izdavanje
prostora za izlaganje i prodaju poljoprivredno-prehrambenih i drugih proizvoda na
veliko,
2) skladištenje poljoprivredno-prehrambenih i drugih proizvoda i
korišćenje sredstava za manipulaciju tim proizvodima,
3) obavljanje prevoza,
otpremanja i dopremanja, kao i poslovi održavanja kvaliteta i kvantiteta
uskladištenih proizvoda.
(2) Na tržnici na veliko obavlja se trgovina na veliko,
a izuzetno i trgovina na malo pod uslovima koji su propisani za tržnicu na malo, odnosno
pijacu iz čl. 81. i 82. ovog zakona.
Član 85.
(1) Trgovac koji vrši usluge tržnice na veliko utvrđuje tržni red kojim se preciznije
uređuju tržna pravila za prodaju grupe proizvoda prema tržnom redu po cjelinama i
potcjelinama, vrstu robe, način izlaganja robe, održavanje prostorija i opreme za obavljanje
trgovine na tržnici na veliko.
(2) Trgovac koji vrši usluge tržnice na veliko i
korisnici usluga dužni su da se pridržavaju utvrđenog tržnog reda iz stava 1. ovog
člana.
(3) Na tržni red iz stava 1. ovog člana saglasnost daje Ministarstvo, koje može
uskratiti davanje saglasnosti ukoliko ocijeni da se tržnim redom trgovina reguliše
suprotno interesima korisnika usluga i kupaca, posebno u vezi sa higijensko-sanitarnim
uslovima i uslovima zaštite životne sredine u skladu sa posebnim propisima.
Član 86.
(1) Aukcijska kuća je posebna tržišna institucija koja organizuje kupovinu i prodaju
robe za tuđi račun putem javnog nadmetanja.
(2) Trgovina javnim nadmetanjem je prodaja
robe kupcu koji trgovcu, povodom njegovog javnog poziva, istakne povoljniju ponudu u odnosu
na ostale učesnike u nadmetanju.
(3) Poziv na prodaju je javan ako je učinjen na način
da za njega može da sazna veći broj neodređenih lica i ako sadrži određenje robe, početnu
cijenu i ostale uslove prodaje.
(4) Pravila o javnom nadmetanju radi prodaje shodno se
primjenjuju i na javno nadmetanje radi kupovine.
(5) Trgovac koji organizuje prodaju
robe javnim nadmetanjem u svoje ime i za svoj račun ne smatra se aukcijskom kućom.
(6)
Opštim aktom aukcijske kuće propisuje se način i pravila trgovine javnim nadmetanjem.
Član 87.
(1) Stočne pijace su posebno organizovana, uređena i tehnički opremljena mjesta na kojima se
vrši trgovina stokom.
(2) Prodavac može prodavati stoku koja je obilježena u
skladu sa propisima iz oblasti veterinarstva, a za koju vlasnik ima važeće uvjerenje o
zdravstvenom stanju stoke i koja je u njegovoj svojini, za koju posjeduje propisanu
dokumentaciju.
Član 88.
(1) Trgovina na stočnim pijacama odvija se po pijačnom redu koji donosi trgovac koji pruža
usluge stočne pijace.
(2) Trgovac koji pruža usluge stočne pijace i korisnici usluga
stočne pijace dužni su da se pridržavaju utvrđenog pijačnog reda iz stava 1. ovog
člana.
(3) Na pijačni red iz stava 1. ovog člana saglasnost daje gradonačelnik, odnosno
načelnik opštine.
GLAVA VI
DEKLARISANJE ROBE I NAČIN FORMIRANJA I
ISTICANJA
CIJENE ROBE
(1) Roba u prometu mora da ima deklaraciju koja mora biti napisana na jednom od jezika u
službenoj upotrebi u Republici.
(2) Deklaracija ili obavještenje o proizvodu je
podatak ili oznaka, proizvođački ili trgovački žig, slika (ilustracija), znak na proizvodu i
njegovom omotu, pisani dodatak, pločica, karika, kopča i slično, što je
smješteno na proizvodu i/ili omotu proizvoda, te prati proizvod ili se na njega
odnosi.
(3) Podaci iz deklaracije za robu koja se nalazi u prometu ne mogu da se
mijenjaju ili uklanjaju ili da se na drugi način umanjuje njihova vidljivost ili
čitljivost.
(4) Deklaracija mora da se istakne uočljivo:
1) na robi ili na njenom
pakovanju (uključujući privezak, etiketu, alkicu, omot i slično),
2) neposredno pored
robe na mjestu prodaje,
3) u katalogu ili drugom materijalu sa ponudom te robe koja je
besplatno dostupna potrošačima na prodajnom mjestu, prije kupovine na način na koji
se potrošači ne dovode u zabludu.
(5) U trgovini na daljinu trgovci su dužni da
učine dostupnim podatke iz st. 1. i 2. ovog člana potrošaču prije kupovine u obliku i
na način koji je neposredno i stalno dostupan.
(6) Sadržaj deklaracije propisan je
zakonom kojim se uređuje zaštita potrošača, dok sadržaj deklaracije za
pojedine proizvode ili grupe proizvoda propisuju nadležni organi u skladu sa posebnim
propisom.
Član 90.
(1) Trgovac je dužan da na jasan, lako uočljiv i čitljiv način istakne prodajnu cijenu na
robi, odnosno na ambalaži, neposredno pored robe ili u slučaju daljinske trgovine neposredno
pored prikaza ili opisa robe.
(2) Trgovac koji obavlja trgovinu na prodajnom mjestu u
prodajnom objektu u koji potrošač ne može da uđe ili trgovinu ličnim nuđenjem, dužan
je da istakne prodajnu cijenu na način iz stava 1. ovog člana ili na vidnom mjestu u
cjenovniku.
(3) Prodajna cijena je konačna cijena po jedinici robe, uključujući i
porez.
(4) Pružalac usluge je dužan da na vidnom mjestu na jasan, lako uočljiv i
čitljiv način istakne samo jediničnu cijenu usluge.
Član 91.
(1) Trgovci i proizvođači formiraju cijene robe i usluga slobodno prema uslovima
tržišta, ako nije drugačije regulisano propisom kojim se uređuje regulisanje
cijena.
(2) Cijena u smislu ovog zakona jeste novčana vrijednost za jedinicu proizvoda,
odnosno usluge koja je formirana u skladu sa uslovima tržišta po kojoj trgovac nudi
svoju robu, odnosno uslugu kupcu.
Član 92.
(1) Trgovac je dužan da formira cijene robe u prometu
putem kalkulacija i da na osnovu njih istakne cijene za svaku robu i da po njima robu
prodaje.
(2) Trgovac na malo može potrošačima da daje popust na cijenu iz stava
1. ovog člana umanjenjem maloprodajne cijene utvrđene kalkulacijom, a prilikom plaćanja
robe.
Član 93.
(1) Trgovac na malo može da daje naročite prodajne podsticaje potrošačima kada
sprovodi postupak posebne vrste prodaje.
(2) Prodajni podsticaj je ponuda robe, odnosno
usluge pod povoljnijim uslovima u odnosu na redovnu ponudu, i to naročito:
1) sa
sniženom cijenom, kao što su: rasprodaja, akcijska prodaja, stalna prodaja po
sniženoj cijeni u specijalizovanim prodavnicama, sezonska prodaja, promotivna prodaja,
sajamska prodaja, prodaja pojedinim grupama potrošača i drugi oblici prodaje sa
cijenom nižom od cijene ostvarene u redovnoj prodaji,
2) sa posebnim pogodnostima tokom
prodaje u vezi sa isporukom, montažom, održavanjem ili drugim pogodnostima i to zavisno od
prirode proizvoda, odnosno robe ili usluge,
3) sa obećanjem nagrade, učešćem u
nagradnoj igri, pratećim poklonima, u programima lojalnosti, odnosno drugim
pogodnostima.
(3) Trgovac je dužan utvrditi, u pisanoj formi, pravila kada sprovodi
postupak posebne vrste prodaje, te da ih jasno, vidljivo i čitko istakne u poslovnom
prostoru ili posebnom mjestu prodaje, lako dostupnom potrošaču, u skladu sa posebnim
propisima o zaštiti potrošača.
(4) Pravila moraju sadržavati
najmanje:
1) vrstu podsticaja, kao što su: popust, prateći poklon, učešće
u nagradnoj igri ili druga pogodnost,
2) precizno i jasno određenje robe, odnosno
usluge na koju se odnosi,
3) period važenja podsticaja sa naznakom datuma
početka,
4) sve eventualne posebne uslove za ostvarivanje prava na podsticaj.
(5)
Promotivna prodaja je prodaja robe koja se prvi put uvodi u ponudu trgovca i koja se nudi po
nižoj cijeni od cijene koja će biti formirana u redovnoj ponudi.
Trgovac koji nudi robu na prodaju preko kataloga dužan je da u katalogu označi prodajnu cijenu robe i druge uslove prodaje, kao i vrijeme važenja, te cijene i tih uslova.
GLAVA VII
TRGOVAČKA EVIDENCIJA
Član 95.
(1) Trgovac je dužan da vodi evidencije utvrđene ovim zakonom i propisima donesenim na osnovu
ovog zakona.
(2) U svakoj fazi prometa i transporta robu mora pratiti vjerodostojna
dokumentacija (faktura, dostavnica, otpremnica, otkupni blok i sl.) iz koje se nedvosmisleno
može utvrditi porijeklo robe, količina i vrsta robe, naziv i mjesto kupca.
(3) Kod
ambulantne prodaje robu u prometu prati dokument o porijeklu robe, količini i vrsti robe i
otpremnice o izvršenoj prodaji kupcima.
(4) Trgovac je dužan za svaku prodatu
robu ili izvršenu uslugu kupcu izdati fiskalni račun ili drugi odgovarajući račun u
skladu sa zakonom kojim se uređuje promet putem fiskalnih kasa, otpremnicu, dostavnicu, nota
račun, paragon i otkupni blok.
Član 96.
(1) Trgovac koji obavlja trgovinu na veliko ne može prodavati robu za koju nema isprave o
njenoj nabavci, za koju nije sačinjena kalkulacija cijena i koja nije evidentirana u skladu
sa računovodstvenim propisima.
(2) Privredna društva i preduzetnici koji su
registrovani za obavljanje djelatnosti proizvodnje dužni su da za robu (repromaterijal)
namijenjenu proizvodnji posjeduju isprave o njenoj nabavci (faktura,
otpremnica i sl.).
(3) Samostalni preduzetnici registrovani za obavljanje trgovinske
djelatnosti na veliko, proizvodne i zanatske djelatnosti, kada obavljaju promet robe na
veliko i prodaju svoje proizvode registrovanim licima, ukoliko poslovne evidencije ne vode u
skladu sa računovodstvenim propisima, obavezni su voditi evidenciju samostalnih preduzetnika
za prodaju registrovanim licima, čiji će se oblik i sadržaj propisati u pravilniku kojim je
propisan način vođenja trgovačke knjige.
Član 97.
(1) Trgovac koji obavlja trgovinu na malo dužan je da u svakom prodajnom objektu ili drugom
prodajnom mjestu vodi i drži trgovačku knjigu koja sadrži evidenciju o kupovini i prodaji
robe, kao i da obezbijedi dostupnost te evidencije. https://advokat-prnjavorac.com
(2)
Evidencija o kupovini robe vodi se na osnovu otpremnice, fakture, dostavnice i prijemnice,
odnosno drugog dokumenta o kupovini robe.
(3) Evidencija o prodaji robe vodi se na
osnovu odgovarajućeg računa, fakture i drugih dokumenata koji sadrže podatke o njenoj
vrijednosti.
(4) Vrijednost kupljene i prodate robe evidentira se po
maloprodajnim cijenama.
(5) Trgovac koji obavlja trgovinu na malo ne može prodavati
robu za koju nema isprave o njenoj nabavci (otpremnicu, dostavnicu, račun i slično), za koju
nije sačinjena kalkulacija cijena i koja nije evidentirana u trgovačku knjigu.
(6)
Trgovac na malo dužan je tačno i ažurno voditi trgovačku knjigu.
(7) Trgovačka knjiga
može da se vodi i elektronski, umjesto u papirnom obliku, uz mogućnost sastavljanja kopija
identičnih izvornom elektronskom zapisu.
(8) Obaveza vođenja trgovačke knjige ne odnosi
se na poljoprivredna gazdinstva i fizička lica – proizvođače u domaćoj radinosti iz
člana 81. ovog zakona.
(9) Ministar pravilnikom propisuje oblik, sadržaj i način
vođenja trgovačke knjige.
Član 98.
(1) Trgovac koji se bavi pružanjem trgovinskih usluga dužan je da vodi evidenciju o
primljenoj i prodatoj, odnosno isporučenoj robi i izvršenoj usluzi.
(2)
Evidencija iz stava 1. ovog člana vodi se za svako prodajno mjesto, odnosno poslovnu
jedinicu u kojoj se vrše usluge.
(3) Evidencija se vodi na osnovu isprava o
izradi, odnosno nabavci robe ili isprava o naručenim uslugama (faktura, dostavnica,
prijemnica, radni nalog, narudžbenica, revers i drugo).
(4) Evidencija i isprave se
drže u svakom prodajnom mjestu, odnosno poslovnoj jedinici, a isprave o robi koja se
transportuje u prevoznom sredstvu.
(5) Trgovac iz stava 1. ovog člana ne može
prodavati, niti prevoziti robu, odnosno vršiti usluge za koje nema isprave, odnosno
koje nisu propisno evidentirali.
(6) Ministar propisuje oblik, sadržaj i način vođenja
evidencije o primljenoj i prodatoj, odnosno isporučenoj robi i izvršenoj usluzi.
GLAVA VIII
PRAĆENJE TRGOVINE I TRŽIŠTA
Član 99.
- Ministarstvo vodi elektronsku evidenciju o trgovini u koju se upisuju podaci o broju:
- trgovaca na malo motornim gorivima,
- trgovaca na veliko tečnim gorivima,
- trgovaca koji snabdijevaju plovne objekte tečnim naftnim gorivima za pogon brodskih motora,
- trgovaca na malo uljem za loženje – ekstra lako i lako specijalno (El i Ls),
- trgovaca na veliko uljem za loženje – lako, srednje i teško (lako – L, srednje – S i teško – T),
- trgovaca na malo tečnim naftnim gasom – auto-plinom,
- trgovaca na veliko tečnim naftnim plinom (propan-butan gasom),
- trgovaca na malo gasom u bocama – plinom u bocama za domaćinstvo,
- trgovaca na veliko prerađevinama od duvana,
- trgovaca koji vrše usluge tržnice na veliko,
- trgovaca koji obavljaju špediterske usluge i poslove.
(2) Ministar pravilnikom propisuje sadržaj, izgled i način vođenja evidencija u
trgovini.
Član 100.
(1) Ministarstvo prikuplja od trgovaca podatke o trgovini i trgovinskoj mreži, cijenama,
promjeni cijena robe i usluga, zalihama, marži i druge podatke radi iniciranja i praćenja
efekata mjera ekonomske politike u oblasti tržišta i trgovine.
(2) Trgovac je
dužan da dostavi Ministarstvu podatke iz stava 1. ovog člana.
(3) Podaci iz stava 1.
ovog člana daju se u elektronskoj ili pisanoj formi.
(4) Svi dostavljeni podaci
smatraju se povjerljivim i neće se pojedinačno objavljivati u bilo kojem obliku.
(5)
Ministar pravilnikom propisuje oblik obrasca i sadržinu podataka o trgovini i trgovinskoj
mreži, cijenama, promjeni cijena roba i usluga, zalihama, marži.
GLAVA IX
NEPOŠTENE TRGOVAČKE
RADNJE
Član 101.
(1) Nepoštenim trgovačkim radnjama u smislu ovog zakona smatraju se radnje:
1)
nepoštene tržišne utakmice, odnosno nelojalna konkurencija,
2)
nedozvoljene špekulacije,
3) nepoštene trgovačke prakse.
(2)
Nepoštenim trgovačkim radnjama smatraju se i akti kojima se podstiču radnje iz stava
1. ovog člana.
(3) Radnje i akti iz st. 1. i 2. ovog člana su zabranjeni.
Član 102.
Nepoštena tržišna konkurencija, odnosno nelojalna konkurencija je radnja trgovca koja je protivna dobrim poslovnim običajima i kojom se nanosi ili se može nanijeti šteta drugom trgovcu, drugom privrednom društvu ili potrošaču.
Član 103.
Pod nepoštenom tržišnom konkurencijom, odnosno nelojalnom konkurencijom iz
člana 101. ovog zakona podrazumijeva se:
1) reklamiranje, oglašavanje ili
nuđenje robe navođenjem podataka ili upotrebom izraza kojim se stvara ili se može stvarati
zabuna na tržištu, čime se određeni trgovac dovodi ili se može dovesti u povoljniji
položaj ili kupac dovesti u zabludu,
2) davanje podataka o drugom trgovcu koji mogu
biti štetni po ugled ili poslovanje tog trgovca,
3) prodaja robe sa oznakom ili
podacima koji stvaraju ili mogu stvoriti zabunu o porijeklu, načinu proizvodnje, količini,
kvalitetu i drugim svojstvima robe,
4) prikrivanja mana robe, isticanje nepostojećih
kvaliteta, davanje netačnih podataka ili dovođenje na drugi način kupca u zabludu,
5)
preduzimanje radnji usmjerenih na raskidanje poslovnog odnosa između drugih trgovaca ili
radi sprečavanja, odnosno otežavanja zasnivanja takvog poslovnog odnosa,
6) neopravdano
neizvršavanje ili jednostrano raskidanje ugovora o kupovini i prodaji robe ili drugog
trgovinskog ugovora zbog zaključenja istog ili sličnog ugovora sa drugim, čime se nanosi ili
može nanijeti šteta saugovaraču,
7) oglašavanje prividne rasprodaje ili
prividnog sniženja cijena robe ili obavljanje drugih sličnih radnji koje dovode ili mogu
dovesti potrošača u zabludu o cijeni,
8) neovlašćena upotreba tuđeg
imena, firme, žiga, oznake ili drugog spoljnog obilježja ako se tim stvara ili može stvoriti
zabuna na tržištu,
9) davanje ovlašćenja drugom trgovcu da može koristiti
njegova vanjska obilježja ako se time stvara ili može stvoriti zabuna na
tržištu,
10) neovlašćeno korišćenje usluga trgovačkog putnika,
trgovačkog predstavnika ili zastupnika drugog privrednog društva.
Član 104.
(1) Nedozvoljena špekulacija je korišćenje stanja na tržištu
nastalog poremećajima u snabdijevanju ili nezakonito povećanje cijena radi sticanja
protivpravne imovinske koristi.
(2) Nedozvoljenom špekulacijom iz stava 1. ovog
člana smatra se:
1) prikrivanje određene robe, ograničavanjem ili obustavljanjem njene
prodaje i druge radnje kojima se prouzrokuje poremećaj na tržištu,
2)
uslovljavanje kupovine jedne robe kupovinom druge robe ili na drugi način uslovljavanje i
kupovina i prodaja robe,
3) prodaja robe na način i pod uslovima kojima se kupcima
otežava ili onemogućava kupovina robe,
4) zaključivanje fiktivnih ugovora o kupovini i
prodaji robe i drugim poslovima trgovine,
5) neugovaranje roka isporuke ili isporuka
robe poslije ugovorenog roka po cijeni višoj od cijene koja je važila na dan isporuke
robe utvrđene ugovorom.
Član 105.
(1) Nepoštena trgovačka praksa je postupanje trgovaca suprotno načelu poštenja
i savjesnosti, načelu ravnopravnosti ugovornih strana i dobroj poslovnoj praksi, odnosno
postupanje na način koji je usmjeren na nanošenje štete drugim trgovcima, u
skladu sa zakonom kojim se uređuju obligacioni odnosi.
(2) Pod nepoštenom
trgovačkom praksom trgovca podrazumijevaju se i radnje trgovca kojim se vrši:
1)
uslovljavanje plaćanja naknade za uvrštavanje, odnosno „ulistavanje“
proizvoda u asortiman i stavljanje proizvoda na policama u prodajnom objektu i prodajnom
mjestu trgovca,
2) nabavka proizvoda od dobavljača bez plaćanja u cilju prvog
punjenja,
3) plaćanje posebnih naknada pristupa prodajnoj mreži,
4) drugi oblici
uslovljavanja sa istim efektom.
GLAVA X
ZABRANA OGRANIČENJA TRŽIŠTA I PRIVREMENE
MJERE
OGRANIČENJA TRŽIŠTA
Član 106.
(1) Republički organi uprave i organi jedinica lokalne samouprave ne mogu svojim aktima,
postupanjem i pružanjem podrške ili na drugi način ograničavati nastupanje na
tržištu, niti se mogu pojedini trgovci ili potrošači stavljati u neravnopravan
položaj na tržištu.
(2) Zabranjeno je ograničavanje tržišta opštim
i pojedinačnim aktima i radnjama nadležnih organa iz stava 1. ovog člana, trgovaca i drugih
pravnih lica kojima se, suprotno ovom zakonu, ograničava slobodna razmjena robe i slobodno
nastupanje na tržištu ili na drugi način narušava konkurencija.
(3)
Aktima i radnjama iz stava 2. ovog člana smatraju se akti i radnje kojima se trgovac dovodi
u neravnopravan položaj tako što mu se onemogućava širenje prodajne mreže,
prodaja robe ili se prisiljava na prodaju koja nije u skladu sa njegovom poslovnom
politikom.
Član 107.
(1) Izuzetno od člana 106. ovog zakona, ukoliko nastanu ili mogu nastati značajniji
poremećaji na tržištu koji se ne mogu otkloniti mjerama ekonomske politike, usljed:
elementarne nepogode, nestašice dobara za potrebe privrede i snabdijevanja
stanovništva, Vlada može propisati privremene mjere ograničavanja tržišta, u
skladu sa ovim zakonom i posebnim zakonima.
(2) Vlada uredbom propisuje privremene
mjere ograničavanja tržišta.
(3) Aktom iz stava 2. ovog člana propisaće
se:
1) zabrana trgovine određenih proizvoda, sirovina i repromaterijala,
2)
određivanje posebnih uslova za trgovinu pojedinim proizvodima (kupovina po odobrenju,
karticama i slično),
3) obaveza određenim trgovcima da stave na tržište određene
vrste i količine pojedinih proizvoda, odnosno da ih isporuče određenim korisnicima po
propisanom redoslijedu,
4) obaveza određenim trgovcima da formiraju i drže u rezervi
određene vrste i količine proizvoda.
(4) Mjere iz stava 3. ovog člana mogu trajati dok
traju poremećaji na tržištu koji se ne mogu otkloniti mjerama ekonomske politike, ali
najduže do šest mjeseci.
GLAVA XI
PODSTICANJE RAZVOJA TRGOVINE
Član 108.
(1) U cilju usmjeravanja unapređenja i razvoja trgovine u Republici u budžetu Republike mogu
se planirati sredstva za finansiranje promotivnih aktivnosti za stvaranje i razvoj brenda,
podsticanje proizvođača-trgovaca ili pružalaca usluga na sprovođenju aktivnosti na
brendiranju proizvoda robe i usluga namijenjenih tržištu, aktivnosti na kreiranju
brenda, kao što su: dizajn, marketing, pakovanje i drugo.
(2) Pravo na dodjelu
sredstava iz stava 1. ovog člana imaju subjekti koji su registrovani u Republici za
obavljanje djelatnosti proizvodnje i trgovine.
(3) Dodjela sredstava za unapređenje i
razvoj trgovine iz stava 1. ovog člana vrši se na osnovu javnog konkursa koji
raspisuje Ministarstvo.
(4) Za sprovođenje konkursa ministar imenuje Komisiju za
sprovođenje postupka dodjele sredstava.
(5) Za sprovođenje postupka kontrole
utroška dodijeljenih namjenskih sredstava ministar imenuje Komisiju za kontrolu
utroška sredstava za unapređenje i razvoj trgovine.
(6) Izbor projekata koji će
biti finansirani ili sufinansirani namjenskim sredstvima vrši se prema sljedećim
kriterijumima:
1) pokazatelji poslovanja podnosioca zahtjeva za dodjelu sredstava
za unapređenje i razvoj trgovine,
2) doprinos razvoju domaće privrede i domaće
proizvodnje,
3) stepen razvijenosti jedinice lokalne samouprave u kojoj se nalazi
sjedište društva,
4) usklađenost sa strateškim dokumentima u
oblasti trgovine.
(7) Ministar donosi rješenje o određivanju iznosa dodijeljenih
sredstava iz stava 1. ovog člana i zaključuje ugovor o finansiranju projekta iz oblasti
trgovine.
(8) Ministar donosi rješenje o odbijanju dodjele sredstava za
unapređenje i razvoj trgovine ako:
1) projekat nije ocijenjen sa dovoljnim brojem
bodova na rang-listi za njegovo finansiranje,
2) ako Ministarstvo nije u mogućnosti da
realizuje finansiranje projekta zbog nedostatka budžetskih sredstava,
3) ako subjekti
iz stava 2. ovog člana nisu opravdali utrošak sredstava koja su im dodijeljena za
unapređenje i razvoj trgovine.
(9) Rješenje iz st. 7. i 8. ovog člana je konačno
i protiv njega nije dozvoljeno izjaviti žalbu, ali se može tužbom pokrenuti upravni spor kod
nadležnog suda.
(10) Ugovor o finansiranju projekta iz oblasti trgovine sadrži podatke
o dodijeljenom finansijskom iznosu, precizno utvrđenu svrhu trošenja budžetskih
sredstava, visinu učešća korisnika sredstava u finansiranju projekta iz sopstvenih
ili drugih izvora, dinamiku prenosa budžetskih sredstava, obavezu redovnog
izvještavanja Ministarstva o namjenskom utrošku sredstava, način kontrole
utroška dodijeljenih sredstava, te ostala međusobna prava i obaveze ugovornih
strana.
(11) Ministar pravilnikom propisuje postupak dodjele sredstava za unapređenje i
razvoj trgovine.
Član 109.
(1) Korisnik podsticaja iz člana 108. stav 2. ovog zakona obavezan je da Ministarstvu
blagovremeno dostavi izvještaj o utrošku finansijskih sredstava sa potrebnim
dokazima u roku koji je određen ugovorom.
(2) Korisnik podsticaja obavezan je da
namjenski utroši dodijeljena sredstva.
(3) Korisnik podsticaja
obavezan je da čuva dokumentaciju na osnovu koje su
dodijeljena namjenska sredstva Ministarstva najmanje tri godine od dana
zaključenja ugovora.
(4) Korisnik podsticaja dužan je da, bez odgađanja, u slučaju
nastanka okolnosti koje otežavaju ili onemogućavaju realizaciju ugovorenih obaveza, a
najkasnije u roku od pet dana od dana nastanka okolnosti, obavijesti Ministarstvo o:
1)
odgađanju ili promjeni roka za realizaciju ugovorne obaveze,
2) nastanku okolnosti koje
sprečavaju ili odugovlače realizaciju ugovora,
3) statusnim i drugim bitnim
organizacionim promjenama koje mogu uticati na realizaciju ugovorne obaveze,
4) drugim
važnijim pitanjima koja se pojave u trenutku realizacije ugovornih odredaba, a koji na
određen način mijenjaju projektne aktivnosti ili ugovorene obaveze.
(5) Korisnik
podsticaja koji u ugovorenom roku ne dostavi izvještaj sa pratećim dokazima o
namjenskom utrošku sredstava ili dostavi neuredan i nepotpun izvještaj,
zloupotrijebi, odnosno nenamjenski utroši sredstva, gubi pravo na korišćenje
finansijskih sredstava propisanih ovim zakonom, te ima obavezu da vrati dodijeljena sredstva
uvećana za zakonsku zateznu kamatu.
GLAVA XII
NADZOR
Član 110.
(1) Upravni nadzor nad primjenom ovog zakona i propisa donesenih na osnovu ovog zakona
vrši Ministarstvo.
(2) Inspekcijski nadzor nad primjenom odredaba ovog zakona i
propisa donesenih na osnovu ovog zakona vrši Republička uprava za inspekcijske
poslove posredstvom republičkog tržišnog inspektora i tržišnog inspektora u
jedinicama lokalne samouprave u skladu sa ovlašćenjima propisanim ovim zakonom i
propisom kojim se uređuje inspekcijski nadzor.
Član 111.
(1) Ako u vršenju inspekcijskog nadzora nad prometom robe i vršenju usluga
tržišni inspektor utvrdi da propis nije primijenjen ili je nepravilno primijenjen,
pored opštih ovlašćenja propisanih posebnim zakonom, dužan je da donese
rješenje kojim se nalaže otklanjanje utvrđenih nepravilnosti i da odredi rok za
njihovo otklanjanje.
(2) Tržišni inspektor je dužan da donese rješenje o
zabrani obavljanja trgovinske djelatnosti i pružanju usluga ako se utvrđene nepravilnosti u
ostavljenom roku ne otklone.
(3) Zabrana iz stava 2. ovog člana traje do otklanjanja
nepravilnosti koje su prouzrokovale zabranu.
Član 112.
(1) U vršenju inspekcijskog nadzora tržišni inspektor je ovlašćen
privremeno oduzeti robu namijenjenu prometu, do završetka upravnog postupka:
1)
u slučaju kada se roba prodaje, transportuje ili priprema za prodaju ili koristi za pružanje
usluga bez propisane dokumentacije o njenom porijeklu (dostavnice, prijemnice, fakture,
računa i slično),
2) u slučaju kada se roba prodaje, transportuje ili priprema za
prodaju i stavi u promet ili koristi za pružanje usluga od strane lica koje nije
registrovano kod nadležnog organa, odnosno bez odobrenja ili saglasnosti nadležnog
organa,
3) ako se roba prodaje na mjestima koja nisu registrovana za prodaju i koja ne
ispunjavaju tehničke uslove za prodaju robe,
4) u slučaju kada se roba stavi u promet
prije nego što je ta roba propisno evidentirana u poslovnim knjigama i drugim
propisanim evidencijama,
5) u drugim slučajevima propisanim posebnim
propisima.
(2) U vršenju inspekcijskog nadzora tržišni inspektor je
ovlašćen da do završetka upravnog postupka privremeno oduzme robu
(repromaterijal) namijenjenu proizvodnji u slučaju kada za robu (repromaterijal) namijenjenu
proizvodnji nema isprave o njenoj nabavci (faktura, otpremnica i sl.).
(3) O oduzimanju
robe iz st. 1. i 2. ovog člana tržišni inspektor donosi rješenje protiv koga
se može izjaviti žalba Ministarstvu u roku od osam dana od dana njegovog dostavljanja.
Član 113.
U vršenju inspekcijskog nadzora tržišni inspektor dužan je donijeti
rješenje o zabrani vršenja prometa robe ako:
1) se u prometu zatekne roba
kojoj je istekao rok upotrebe ili na robi nema vidljivo istaknutog roka upotrebe,
2)
roba nije usaglašena sa propisima o kvalitetu, propisanim i deklarisanim zahtjevima
ili su uzeti uzorci za ispitivanje (kontrolu) usaglašenosti, a postoji opravdana
sumnja da je neusaglašena,
3) se promet ulja za loženje ekstra lakog i lakog
specijalnog (El i Ls) vrši na način suprotan članu 50. ovog zakona.
Član 114.
(1) U vršenju inspekcijskog nadzora tržišni inspektor je ovlašćen
privremeno zatvoriti prodajni objekat ili drugo prodajno mjesto i dužan je
donijeti rješenje ako:
1) trgovinsku djelatnost obavlja lice koje nije
registrovano, odnosno nema odobrenje nadležnog organa, odnosno ako djelatnost ne obavlja u
skladu sa izdatim rješenjem,
2) trgovac obavlja trgovinsku djelatnost u
prodajnom objektu ili prodajnom mjestu koje ne ispunjava propisane opšte i posebne
minimalno-tehničke uslove za obavljanje trgovinske djelatnosti u skladu sa posebnim
propisima iz oblasti trgovine,
3) inspektoru bude onemogućeno vršenje poslova
inspekcijskog nadzora.
(2) U slučaju zatvaranja prodajnog objekta ili drugog prodajnog
mjesta, tržišni inspektor je dužan da ga zapečati.
(3) O zatvaranju prodajnog
objekta, odnosno drugog prodajnog mjesta, tržišni inspektor je dužan sačiniti
zapisnik i u roku od 48 časova od časa zatvaranja prodajnog objekta ili drugog prodajnog
mjesta donijeti rješenje o zatvaranju prodajnog objekta.
(4) Protiv
rješenja iz stava 3. ovog člana može se izjaviti žalba Ministarstvu u roku od osam
dana od dana njegovog dostavljanja.
(5) Ukoliko se u prodajnom objektu
ili prodajnom mjestu nalaze lako kvarljive namirnice, trgovac je dužan, pismenim putem, u
roku od 24 časa od zatvaranja prodajnog objekta ili prodajnog mjesta, podnijeti zahtjev
tržišnom inspektoru za otvaranje prodajnog objekta ili prodajnog mjesta i u prisustvu
inspektora će se iznijeti namirnice, nakon čega će se prodajni objekat, odnosno prodajno
mjesto ponovo zatvoriti.
Član 115.
(1) U postupku primjene ovog zakona i propisa donesenih na osnovu ovog zakona primjenjuju se
pravila opšteg upravnog postupka, odnosno odgovarajuće odredbe zakona kojim se
uređuje inspekcijski nadzor, ako ovim zakonom nije drugačije propisano.
(2) Protiv
rješenja tržišnog inspektora može se izjaviti žalba Ministarstvu u roku od
osam dana od dana njegovog dostavljanja.
(3) Žalba protiv rješenja inspektora ne
odlaže njegovo izvršenje.
Član 116.
(1) Ispunjenost uslova iz rješenja nadležnog organa iz člana 18. stav 2. ovog zakona
provjerava tržišna inspekcija u redovnom inspekcijskom pregledu najkasnije u roku
propisanom zakonom kojim se uređuje zanatsko-preduzetnička djelatnost.
(2) Ispunjenost
uslova iz rješenja nadležnog organa iz člana 19. st. 1, 2. i 3, člana 20. stav 1. i
člana 21. stav 2. ovog zakona provjerava tržišna inspekcija u
redovnom inspekcijskom pregledu.
(3) Nakon izvršenog redovnog inspekcijskog
pregleda iz st. 1. i 2. ovog člana, tržišni inspektor sačinjava zapisnik o
izvršenom inspekcijskom pregledu.
(4) Ukoliko se inspekcijskim pregledom utvrdi
da nisu ispunjeni uslovi iz člana 18. stav 2, člana 19. st. 1, 2. i 3, člana 20. stav 1. i
člana 21. stav 2. ovog zakona, nadležni inspektor je obavezan
preduzeti mjere i radnje u skladu sa odredbama zakona kojima se uređuje oblast
inspekcija.
(5) Ukoliko se u inspekcijskom pregledu utvrdi da za poslovni prostor
trgovac ne posjeduje upotrebnu dozvolu iz člana 15. ovog zakona, o tome obavještava
inspekciju nadležnu za oblast uređenja prostora.
GLAVA XIII
KAZNENE ODREDBE
Član 117.
(1) Novčanom kaznom od 3.000 KM do 15.000 KM kazniće se za prekršaj trgovac kao
privredno društvo ako:
1) vrši diskriminaciju uslova za obavljanje
trgovine ili narušavanje ravnopravnosti trgovaca na tržištu (član 4),
2)
obavlja trgovinu suprotno odredbama člana 5. ovog zakona,
3) preduzima radnje kojima se
izaziva nestabilnost i poremećaj u snabdjevenosti tržišta (član 6. stav 2),
4)
počne obavljanje trgovinske djelatnosti, obavlja trgovinsku djelatnost i mijenja uslove
njenog obavljanja bez registracije (član 18. stav 1),
5) obavlja djelatnost trgovine na
veliko i malo naftnim derivatima, trgovine na veliko prerađevinama od duvana i usluge
tržnice na veliko bez rješenja iz člana 19. st. 1, 2. i 3. ovog
zakona,
6) pruža špediterske usluge bez rješenja iz člana 20. stav 1.
ovog zakona,
7) obavlja trgovinu na veliko suprotno odredbama člana 32. ovog
zakona.
(2) Za radnje iz stava 1. ovog člana kazniće se za prekršaj odgovorno
lice u privrednom društvu novčanom kaznom od 1.000 KM do 5.000 KM.
(3) Za radnje
iz stava 1. t. 1), 2), 3), 4) i 7) ovog člana kazniće se trgovac kao preduzetnik novčanom
kaznom od 1.000 KM do 5.000 KM.
(4) Za radnju iz stav 1. tačka 4) ovog člana kazniće se
fizičko lice novčanom kaznom od 800 KM do 4.000 KM.
Član 118.
(1) Novčanom kaznom od 2.000 KM do 10.000 KM kazniće se za prekršaj trgovac kao
privredno društvo ako:
1) trgovinsku djelatnost ne obavlja u skladu sa
rješenjem kojim se odobrava obavljanje djelatnosti (član 24. stav 2),
2) obavlja
ambulantnu prodaju kao oblik veleprodaje robe za trgovca na malo suprotno odredbama člana
34. ovog zakona,
3) obavlja trgovinu na veliko u tranzitu suprotno odredbama člana 35.
ovog zakona,
4) obavlja trgovinu na malo uljem za loženje – ekstra lako i lako
specijalno (El i Ls) suprotno odredbama člana 50. ovog zakona,
5) obavlja trgovinu
ličnim nuđenjem suprotno odredbama člana 60. ovog zakona,
6) obavlja prodaju na daljinu
– daljinsku trgovinu suprotno odredbama člana 61. ovog zakona,
7) pruža
trgovinske usluge suprotno odredbama člana 62. ovog zakona,
8) posebne tržišne
institucije učestvuju kao trgovci u trgovini čiji su organizatori (član 76. stav 3),
9)
organizuje tržnicu na malo, odnosno pijacu suprotno odredbama čl. 80. i 81. ovog
zakona,
10) obavlja nepoštene trgovačke radnje ili donosi akte kojima se
podstiču nepoštene trgovačke radnje (član 101),
11) vrši radnje
nepoštene tržišne utakmice, odnosno nelojalne konkurencije (čl. 102. i
103),
12) obavlja radnje nedozvoljene špekulacije iz člana 104. ovog
zakona,
13) obavlja radnje nepoštene trgovačke prakse iz člana 105. ovog
zakona,
14) opštim i pojedinačnim aktima ograničava tržište na način da
se ograničava slobodna razmjena robe i slobodno nastupanje na tržištu ili na drugi
način narušava konkurencija (član 106. stav 2),
(2) Za radnje iz stava 1. ovog
člana kazniće se za prekršaj i odgovorno lice u privrednom društvu novčanom
kaznom od 700 KM do 3.500 KM.
(3) Za radnje iz stava 1. t. 1), 2), 3), 5), 6), 7), 8),
9), 10), 11), 12), 13) i 14) ovog člana kazniće se i trgovac kao preduzetnik novčanom kaznom
od 500 KM do 2.500 KM.
(4) Novčanom kaznom od 400 KM do 2.000 KM kazniće se za
prekršaj trgovac kao preduzetnik ako:
1) obavlja trgovinske usluge suprotno
odredbama člana 62. stav 4. ovog zakona,
2) obavlja promet robe na veliko i prodaje
svoje proizvode registrovanim licima, a ne vodi evidenciju samostalnih preduzetnika za
prodaju registrovanim licima (član 96. stav 2).
Član 119.
(1) Novčanom kaznom od 1.000 KM do 5.000 KM kazniće se za prekršaj trgovac kao
privredno društvo ako:
1) roba koja se stavlja u promet nije usklađena sa
standardima, tehničkim normativima i kvalitativnim normama propisanim ili priznatim kao
uslov za njihovo stavljanje u promet ili upotrebu na tržištu Republike, odnosno Bosne
i Hercegovine, niti je cijena robe koja se stavlja u promet iskazana u domaćoj valuti (član
3),
2) za obavljanje trgovinske djelatnosti ne obezbijedi poslovni prostor, opremu i
uređaje (član 14),
3) prodavači zaposleni kod trgovca nemaju najmanje srednju stručnu
spremu (član 16),
4) na prodajnom objektu ili prodajnom mjestu vidno ne istakne
poslovno ime, odnosno naziv ili skraćeno poslovno ime onako kako je registrovan kod
nadležnog organa (član 25),
5) se u svom poslovanju ne pridržava radnog vremena (član
26),
6) u trgovini na malo prodaje alkoholna pića i druga pića koja sadrže alkohol, kao
i duvan i duvanske proizvode licima mlađim od 18 godina (član 28),
7) obavlja trgovinu
na malo suprotno odredbama člana 36. ovog zakona,
8) obavlja trgovinu na malo u vrstama
objekata trgovine na malo suprotno odredbama čl. 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 51,
52, 53, 54. stav 1, čl. 55. i 56. stav 1. ovog zakona,
9) na benzinskoj i plinskoj
pumpnoj stanici vrši promet na malo gasom u bocama – plinom u bocama za
domaćinstvo suprotno odredbama člana 49. ovog zakona,
10) obavlja trgovinu na malo
uljem za loženje – ekstra lako i lako specijalno (El i Ls) suprotno odredbama člana
50. ovog zakona,
11) za obavljanje usluga trgovačkog centra ne utvrdi tržni red iz
člana 54. stav 2. ovog zakona,
12) obavlja trgovinu na malo u kiosku bez posjedovanja
odobrenja nadležne organizacione jedinice gradske, odnosno opštinske uprave (član 56.
stav 2),
13) obavlja trgovinu u pokretnoj prodavnici suprotno odredbama člana 57. ovog
zakona,
14) prodaje robe pomoću automata suprotno odredbama člana 58. ovog
zakona,
15) ne obavlja trgovinu ličnim nuđenjem lično ili preko ovlašćenih lica
–direktan prodavač sa kojim trgovac ima ugovor o radnom angažovanju (član
60),
16) obavlja prodaju na daljinu – daljinsku trgovinu suprotno odredbama člana
61. ovog zakona,
17) pruža trgovinske usluge, a ne obezbijedi minimalno-tehničke uslove
koji se tiču opremljenosti poslovnih prostora, opreme i uređaja (član 63),
18) obavlja
trgovinske usluge suprotno odredbama čl. 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71. i 72. ovog
zakona,
19) vrši otkup poljoprivrednih proizvoda, šumskih plodova i stoke
suprotno odredbama čl. 73. i 74. ovog zakona,
20) obavlja trgovinsku djelatnost na
sajmu suprotno odredbama člana 78. ovog zakona,
21) organizuje privrednu izložbu
suprotno odredbama člana 79. ovog zakona,
22) vrši usluge tržnice na malo,
odnosno pijace a ne utvrdi tržni, odnosno pijačni red (član 82),
23) vrši usluge
tržnice na veliko, a ne utvrdi tržni red (član 85),
24) organizuje aukcijsku kuću
suprotno odredbama člana 86. ovog zakona,
25) organizuje stočnu pijacu suprotno
odredbama člana 87. ovog zakona,
26) roba u prometu nema deklaraciju napisanu na jednom
od jezika koji je u službenoj upotrebi u Republici (član 89),
27) na jasan, nesumnjiv i
lako uočljiv i čitljiv način ne istakne prodajnu cijenu na robi, odnosno ambalaži,
neposredno pored robe ili u slučaju daljinske trgovine neposredno pored prikaza ili opisa
robe (član 90),
28) obavlja trgovinu na prodajnom mjestu u prodajnom objektu u koji
potrošač ne može da uđe ili trgovinu ličnim nuđenjem, a ne istakne prodajnu cijenu
(član 90. stav 2),
29) ne vodi evidencije utvrđene zakonom i drugim propisima i u
svakoj fazi prometa i transporta robe ne prati vjerodostojna dokumentacija (faktura,
dostavnica, otpremnica, otkupni blok i slično) iz koje se nedvosmisleno može utvrditi
porijeklo robe, količina i vrsta robe, naziv i mjesto kupca (član 95),
30) obavlja
ambulantnu prodaju robe koju u prometu ne prati dokument o porijeklu robe, količini i vrsti
robe i otpremnice o izvršenoj prodaji kupcima (član 95),
31) prodaje robu u
trgovini na veliko za koju nema isprave o njenoj nabavci, za koju nije sačinjena kalkulacija
cijena i koja nije evidentirana u skladu sa računovodstvenim propisima (član
96),
32) obavlja trgovinu na malo, a u svakom prodajnom objektu ili drugom prodajnom
mjestu ne vodi i ne drži trgovačku knjigu koja sadrži evidenciju o kupovini i prodaji robe,
i ne obezbijedi dostupnost te evidencije (član 97),
33) evidencije o kupovini robe ne
vodi na osnovu otpremnice, fakture, dostavnice i prijemnice, odnosno drugog dokumenta o
kupovini robe, odnosno evidencije o prodaji robe ne vodi na osnovu odgovarajućeg računa,
fakture i drugih dokumenata koji sadrže podatke o njenoj vrijednosti (član 97),
34)
pruža trgovinske usluge, a ne vodi evidenciju o primljenoj i prodatoj, odnosno isporučenoj
robi i izvršenoj usluzi, niti vodi evidenciju za svako prodajno mjesto, odnosno
poslovnu jedinicu u kojoj se vrše usluge (član 98) i
35) ne vodi evidenciju na
osnovu isprava o izradi, odnosno nabavci robe ili isprava o naručenim uslugama (faktura,
dostavnica, prijemnica, radni nalog, narudžbenica, revers i drugo), niti evidencije i
isprave drži u svakom prodajnom mjestu, odnosno poslovnoj jedinici, a isprave o robi koja se
transportuje u prevoznom sredstvu (član 98).
(2) Za radnje iz stava 1. ovog člana
kazniće se za prekršaj odgovorno lice u privrednom društvu novčanom kaznom od
500 KM do 2.500 KM.
(3) Za radnje iz stava 1. t. 1), 2), 3), 4), 5), 6), 7), 8), 11),
12), 13), 14), 15), 16), 17), 18), 19), 20), 21), 22), 23), 24), 25), 26), 27), 28), 29),
30), 31), 32), 33), 34) i 35) ovog člana kazniće se trgovac kao preduzetnik novčanom kaznom
od 300 KM do 1.500 KM.
(4) Novčanom kaznom od 1.000 KM do 5.000 KM kazniće se za
prekršaj privredno društvo registrovano za obavljanje djelatnosti proizvodnje
ako ne posjeduje isprave o nabavci robe (repromaterijala) namijenjene proizvodnji (faktura,
otpremnica i sl.), (član 96. stav 2).
(5) Za radnju iz stava 4. ovog člana kazniće se
za prekršaj odgovorno lice u privrednom društvu registrovanom za obavljanje
djelatnosti proizvodnje novčanom kaznom od 500 KM do 2.500 KM.
(6) Za radnju iz stava
4. ovog člana kazniće se preduzetnik registrovan za obavljanje djelatnosti proizvodnje
novčanom kaznom od 300 KM do 1.500 KM.
Član 120.
(1) Novčanom kaznom od 800 KM do 4.000 KM kazniće se za prekršaj trgovac –
privredno društvo ako:
1) prodavači nemaju odgovarajuću radnu odjeću, radna
odjeća nije jednoobrazna, i na vidljivom gornjem dijelu odjeće nije istaknuto ime i prezime
prodavača (član 17),
2) na prodajnom objektu ili prodajnom mjestu nije istaknuo vrstu
trgovinskog objekta u skladu sa klasifikacijom prodajnih objekata za trgovinu na malo (član
25),
3) na prodajnom objektu, odnosno prodajnom mjestu na jasan i vidljiv način ne
istakne radno vrijeme, raspored dnevnog i sedmičnog radnog vremena, radno vrijeme u dane
državnih praznika i neradnih dana, kao i radno vrijeme privremenog načina obavljanja
trgovine (član 27),
4) ne označi izmjene radnog vremena u slučaju vanrednih promjena,
prekida ili drugih oblika privremenog prestanka obavljanja trgovine na određenom prodajnom
objektu, odnosno mjestu (član 27),
5) na svim prodajnim mjestima gdje prodaje alkoholna
pića i druga pića koja sadrže alkohol, duvan i duvanske proizvode ne istakne oznaku o
zabrani njihove prodaje licima mlađim od 18 godina (član 28),
6) ne uskrati prodaju
alkoholnih pića i drugih pića koja sadrže alkohol, duvan i duvanske proizvode
potrošaču ako procijeni da je mlađi od 18 godina, a potrošač dobrovoljno ne
dokaže da je stariji od 18 godina davanjem trgovcu na uvid svog identifikacionog dokumenta
sa slikom (član 28),
7) ne podnese zahtjev Ministarstvu za donošenje
rješenja o prestanku obavljanja djelatnosti, i to prije prestanka rada (član
29),
8) u prodajnom objektu obavlja drugu djelatnost suprotno odredbama člana 30. ovog
zakona,
9) obavlja trgovinu na malo uljem za loženje – ekstra lako i lako
specijalno (El i Ls) a ne vodi evidenciju o prometovanim količinama (nabavka i prodaja) ulja
za loženje (El i Ls), sa tačnim podacima o isporukama kupcima, te svakodnevnu evidenciju o
stanju zaliha u rezervoarima (član 50),
10) pruža usluge trgovačkog centra, a ne
pridržava se utvrđenog tržnog reda iz člana 54. ovog zakona,
11) na tržni red ne
pribavi saglasnost organa jedinice lokalne samouprave (član 54),
12) obavlja prodaju
robe i uslugu putem automata na mjestima za koje je nadležna organizaciona jedinica gradske
odnosno opštinske uprave nije dao prethodno odobrenje, odnosno bez saglasnosti
vlasnika ili korisnika prostora u kojem je smješten automat (član 58),
13)
obavlja prodaju robe na pokretnom stolu, stalku ili sličnom improvizovanom objektu, te iz
rashladnih vitrina na javnim površinama na mjestima bez pribavljenog odobrenja
nadležne organizacione jedinice gradske odnosno opštinske uprave, odnosno bez
saglasnost vlasnika ili korisnika prostora na kojem je smješten pokretni sto, stalak
ili sličan improvizovani objekat, odnosno rashladna vitrina (član 59),
14) obavlja
trgovinu ličnim nuđenjem, a ne izda svakom direktnom prodavaču legitimacionu karticu i ne
obezbijedi odgovarajuće skladište za robu koju prodaje i poslovni prostor za
obavljanje administrativnih poslova (član 60),
15) postupi suprotno odredbama člana 61.
ovog zakona,
16) obavlja elektronsku trgovinu suprotno odredbama člana 61. ovog
zakona,
17) u prodajnom objektu komisiona roba nije smještena na posebnim
policama, posebnom dijelu poslovne prostorije ili na drugi način odvojena ako se u istoj
prostoriji prodaje i vlastita trgovačka roba komisionara (član 66),
18) obavlja otkup
poljoprivrednih proizvoda, šumskih plodova i stoke suprotno odredbama člana 73. ovog
zakona,
19) za otkupljene proizvode ne izda račun iz otkupnog bloka sa potrebnim
podacima, račun iz otkupnog bloka nije potpisan od strane ovlašćenog radnika i
ovjeren pečatom trgovca, u otkupnoj stanici, na otkupnom mjestu, odnosno u poslovnom
sjedištu ne čuva knjigu izdatih računa iz otkupnih blokova, u skladu sa propisima o
čuvanju knjigovodstvenih isprava i vrši otkup na otkupnim stanicama i otkupnim
mjestima , a ne utvrdi tržni red (član 75),
20) obavlja trgovinu na daljinu, a
potrošaču prije kupovine ne učini dostupnim podatke iz člana 89. stav 5. ovog
zakona,
21) bavi se priređivanjem sajmova, a ne pridržava se rokova predviđenih u
kalendaru sajmova (član 78),
22) organizuje privredne izložbe i tradicionalne
manifestacije, a ne vodi evidenciju lica koja izlažu ili prodaju robu, odnosno usluge, ne
obilježi i izdvoji prostor na kome se održava privredna izložba i tradicionalna
manifestacija od okolnog prostora i vidno ne istakne organizatora privredne izložbe i
tradicionalne manifestacije i period trajanja izložbe i manifestacije (član 79. stav
3),
23) vrši usluge tržnice na malo, odnosno pijace, a ne pridržava se utvrđenog
tržnog reda i ne pribavi saglasnost jedinice lokalne samouprave na tržni red (član
82),
24) obavlja usluge tržnice na veliko suprotno odredbama čl. 83. i 84. ovog
zakona,
25) vrši usluge tržnice na veliko, a ne pridržava se utvrđenog tržnog
reda (član 85),
26) obavlja trgovinu na stočnim pijacama, a ne donese pijačni red i ne
pridržava se pijačnog reda (član 88),
27) mijenja ili uklanja ili na drugi način
umanjuje vidljivost ili čitljivost podataka iz deklaracije za robu (član 89),
28) ne
istakne deklaraciju uočljivo na robi ili na njenom pakovanju (uključujući privezak, etiketu,
alkicu, omot i slično), neposredno pored robe na mjestu prodaje i u katalogu ili drugom
materijalu sa ponudom te robe koja je besplatno dostupna potrošačima na prodajnom
mjestu, prije kupovine na način na koji se potrošači ne dovode u zabludu (član
89),
29) u trgovini na daljinu trgovci ne učine dostupnim podatke iz deklaracije
potrošaču prije kupovine u obliku i na način koji je neposredno i stalno dostupan
(član 89),
30) na vidnom mjestu na jasan, nesumnjiv, lako uočljiv i čitljiv način ne
istakne jediničnu cijenu usluge (član 90),
31) ne formira cijene robe u prometu putem
kalkulacija i na osnovu njih ne istakne cijene za svaku robu, niti po tim cijenama prodaje
robu (član 92),
32) daje popust potrošačima na cijenu suprotno odredbama člana
92. ovog zakona,
33) daje naročite prodajne podsticaje potrošačima suprotno
odredbama člana 93. ovog zakona,
34) ne utvrdi, u pisanoj formi, pravila kada sprovodi
postupak posebne vrste prodaje sa obaveznim sadržajem, te da ih jasno, vidljivo i čitko ne
istakne u poslovnom prostoru ili posebnom mjestu prodaje, lako dostupnom potrošaču
(član 93),
35) nudi robu na prodaju preko kataloga, a u katalogu ne označi prodajnu
cijenu robe i druge uslove prodaje, kao i vrijeme važenja, te cijene i tih uslova (član
94),
36) za svaku prodatu robu ili izvršenu uslugu kupcu ne izda fiskalni račun
ili drugi odgovarajući račun u skladu sa zakonom kojim se uređuje promet putem fiskalnih
kasa, otpremnicu, dostavnicu, nota račun, paragon i otkupni blok (član 95),
37) obavlja
trgovinu na malo, a vrijednost kupljene i prodate robe ne evidentira po maloprodajnim
cijenama i prodaje robu za koju nema isprave o njenoj nabavci (otpremnicu, dostavnicu, račun
i slično), za koju nije sačinjena kalkulacija cijena i koja nije evidentirana u trgovačku
knjigu (član 97),
38) ne vodi tačno i ažurno trgovačku knjigu (član 97),
39)
prodaje i prevozi robu, odnosno vrši usluge za koje nema isprave, odnosno koje nisu
propisno evidentirali (član 98),
40) ne dostavi Ministarstvu podatke o trgovini i
trgovinskoj mreži, cijenama, promjeni cijena roba i usluga, zalihama, marži i druge podatke
radi iniciranja i praćenja efekata mjera ekonomske politike u oblasti tržišta i
trgovine (član 100).
(2) Za radnje iz stava 1. ovog člana kazniće se za prekršaj
i odgovorno lice u privrednom društvu novčanom kaznom od 300 KM do 1.500 KM.
(3)
Za radnje iz stava 1. t. 1), 2), 3), 4), 5), 6), 7), 8), 9), 11), 12), 13), 14), 15), 16),
17), 18), 19), 20), 21), 22), 23), 24), 25), 26), 27), 28), 29), 30), 31), 32), 33), 34),
35), 36), 37), 38), 39) i 40) ovog člana, kazniće se i preduzetnik novčanom kaznom od 200 KM
do 1.000 KM.
Član 121.
Novčanom kaznom od 150 KM do 800 KM kazniće se za prekršaj fizičko lice ako prodaje poljoprivredne proizvode na tržnici na malo suprotno odredbama člana 81. ovog zakona.
Član 122.
Novčanom kaznom od 300 KM do 1.500 KM kazniće se za prekršaj odgovorno lice u privrednom društvu ako je Ministarstvu dostavilo neistinitu izjavu o ispunjenosti propisanih uslova koje moraju ispunjavati poslovne prostorije, oprema, uređaji i sredstva pomoću kojih se obavlja trgovina, kao i uslova koji se odnose na stručne spreme lica koja rade u trgovini (čl. 19. i 20).
Član 123.
(1) Uz novčanu kaznu za prekršaj iz čl. 117, 118. i 119. ovog zakona, može se izreći
zaštitna mjera zabrane vršenja određenih djelatnosti privrednom društvu
u trajanju do šest mjeseci, kao i zaštitna mjera oduzimanje predmeta koji su
upotrijebljeni ili su bili namijenjeni za izvršenje prekršaja ili koji su
nastali izvršenjem prekršaja.
(2) Uz novčanu kaznu za prekršaj iz
čl. 117, 118. i 119. ovog zakona, može se preduzetniku izreći i zaštitna mjera
oduzimanja predmeta kojima je izvršen prekršaj i zaštitna mjera zabrane
vršenja određene djelatnosti u trajanju do tri mjeseca.
GLAVA XIV
PRELAZNE I ZAVRŠNE ODREDBE
Član 124.
Postupci koji su pokrenuti prije stupanja na snagu ovog zakona dovršiće se u skladu sa propisima koji su važili do stupanja na snagu ovog zakona ukoliko nisu u suprotnosti sa ovim zakonom.
Član 125.
(1) Fizičko lice koje na dan stupanja na snagu ovog zakona posjeduje certifikat za obavljanje
špediterskih poslova dužno je polagati ispit iz člana 21. stav 5. ovog zakona u roku
do osam mjeseci od dana stupanja na snagu Pravilnika o polaganju stručnog ispita lica koja
obavljaju špediterske poslove.
(2) Trgovci su dužni da svoju organizaciju i rad
usklade sa odredbama ovog zakona u roku od godinu dana od dana stupanja na snagu ovog
zakona.
Član 126.
(1) Ministar će u roku od godinu dana od stupanja na snagu ovog zakona donijeti sljedeće
podzakonske akte:
1) Pravilnika o polaganju stručnog ispita lica koja obavljaju
špediterske poslove (član 21. stav 8),
2) Pravilnik o minimalno-tehničkim
uslovima koji se tiču poslovnih prostorija, opreme i uređaja koje mora da ispunjava prodajni
objekat i prodajno mjesto u kojem se obavlja trgovina na veliko (član 32. stav 3),
3)
Pravilnik o vrsti robe koja se može prodavati putem ambulantne prodaje (član 34. stav
3),
4) Pravilnik o vrsti robe za koju se trgovina na veliko ne može obavljati u
tranzitu (član 25. stav 4),
5) Pravilnik o minimalno-tehničkim uslovima koji se tiču
poslovnih prostorija, opreme i uređaja koje mora da ispunjava prodajni objekat ili prodajno
mjesto u kojem se obavlja trgovina na malo i za klasifikaciju prodajnih objekata u trgovini
na malo (član 38. stav 3),
6) Pravilnik o načinu evidentiranja i kontroli prometa
pogonskog motornog goriva preko uređaja za evidentiranje i kontrolu prometa sprava za
mjerenje tečnih goriva i automatskog mjerila nivoa tečnosti na benzinskim pumpnim stanicama
(član 41. stav 6. tačka 1),
7) Pravilnik o načinu evidentiranja i kontroli prometa
ostalih proizvoda i usluga na benzinskim pumpnim stanicama, preko uređaja za evidentiranje
prometa (član 47),
8) Pravilnik o načinu umrežavanja uređaja za evidentiranje prometa
sa postojećom opremom od ovlašćenih servisera (član 47),
9) Pravilnik o uslovima
ovlašćivanja koje moraju da ispune privredna društva koja vrše promet,
ugradnju i održavanje opreme na benzinskoj pumpnoj stanici (član 47),
10) Pravilnik o
postupcima i radnjama prilikom ugradnje opreme, pravima i obavezama vlasnika opreme (član
47),
11) Pravilnik o kontroli rada ugrađene opreme i ovlašćenog servisera (član
47),
12) Pravilnik o načinu i dodjeli identifikacionog broja uređaja za evidentiranje i
kontrolu prometa koji se instaliraju na benzinskim pumpnim stanicama (član 47),
13)
Pravilnik o uslovima koji se tiču prostora, opreme i uređaja za obavljanje trgovine na malo
uljem za loženje – ekstra lako i lako specijalno (El i Ls) na prodajnim mjestima (član
50. stav 6),
14) Pravilnik o obliku i sadržaju evidencije o prometovanim količinama
(nabavka i prodaja) ulja za loženje – ekstra lako i lako specijalno (El i Ls), (član
50),
15) Pravilnik o obliku i sadržaju evidencije o stanju zaliha u rezervoarima (član
50. stav 6),
16) Pravilnik o obliku i sadržaju evidencije o kupcima i načinu
dostavljanja evidencija Ministarstvu trgovine i turizma (član 50),
17) Pravilnik o
načinu obavljanja trgovine ličnim nuđenjem (član 60. stav 9),
18) Pravilnik o načinu
obavljanja daljinske trgovine – prodaje na daljinu (član 61. stav 11),
19)
Pravilnik o minimalno-tehničkim uslovima koje moraju ispunjavati poslovne prostorije, oprema
i uređaji za obavljanje trgovinskih usluga (član 63. stav 2),
20) Pravilnik o uslovima
koje treba da ispune otkupna stanica i otkupno mjesto (član 73. stav 6),
21)
Pravilnikom o obliku, sadržaju i načinu vođenja trgovačke knjige (član 97. stav 9),
22)
Pravilnik o obliku, sadržaju i načinu vođenja evidencije o primljenoj i prodatoj, odnosno
isporučenoj robi i izvršenoj usluzi (član 98. stav 6),
23) Pravilnik o sadržaju,
izgledu i načinu vođenja evidencije u trgovini (član 99. stav 2),
24) Pravilnik o
obliku obrasca i sadržaju podataka o trgovini i trgovinskoj mreži, cijenama, promjeni cijena
roba i usluga, zalihama i marži (član 100. stav 5).
(2) Ministar će u roku od 30 dana
od dana stupanja na snagu ovog zakona donijeti Uputstvo o obliku i sadržaju izjave o
ispunjenosti propisanih uslova koje moraju ispunjavati poslovne prostorije, oprema, uređaji
pomoću kojih se obavlja trgovina, kao i uslova koji se odnose na stručne spreme lica koja
rade u trgovini (član 20. stav 9).
Član 127.
Do stupanja na snagu propisa iz člana 126. ovog zakona primjenjivaće se propisi doneseni na osnovu Zakona o trgovini („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 6/07, 52/11, 67/13 i 106/15) ukoliko nisu u suprotnosti sa ovim zakonom.
Član 128.
Stupanjem na snagu ovog zakona prestaje da važi Zakon o trgovini („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 6/07, 52/11, 67/13 i 106/15).
Član 129.
Ovaj zakon stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom glasniku Republike Srpske“.
Broj:
02/1-021-1196/19
PREDSJEDNIK
Datum: 28. novembra 2019.
godine
NARODNE SKUPŠTINE
Nedeljko Čubrilović