Izvršenje na minimalnoj penziji lica koje je lošeg materijalnog i zdravstvenog stanja

Obrazloženje

"Iz stanja spisa i razloga ožalbenog rješenja slijedi da je rješenjem prvostepenog suda od 18.01.2022. godine, dozvoljeno predloženo izvršenje na osnovu pravosnažne izvršne isprave - presude Općinskog suda u Živinicama odjeljenje u Kladnju broj:... od 02.10.2020. godine, kojom je izvršenik kao tuženi obavezan da tražiocu izvršenja kao tužitelju na ime nevraćenog duga po pozajmici isplati iznos od 58.674,90 KM, sa zakonskom zateznom kamatom počev od 02.07.2014. godine pa do isplate, kao i da tužitelju naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 5.901,00 KM, pljenidbom novčanih potraživanja izvršenika koja ostvaruje putem Federalnog zavoda PIO/MIO Mostar, KAS Tuzla, i to 1/2 penzije, na koje rješenje je izvršenik izjavio prigovor 23.03.2022. godine, navodeći da spada u kategoriju ugroženih lica jer ostvaruje minimalnu penziju u iznosu od 382,18 KM od koje se izdržavaju on i supruga koja je obolila od karcinoma dok je on 100 % invalidna osoba (uz prigovor priložio ček od penzije za mjesec februar 2022. godine), da iznos penzionih primanja nije dovoljan za obezbjeđivanje ishrane i lijekova, da mu se od penzije obustavlja ukupan iznos od 130,64 KM (kredit, članarina i druge obustave), te da će se provođenjem izvršenja obustavom polovine ostvarenih penzionih primanja dovesti u pitanje egzistencija izvršenika i njegove porodice, a koji prigovor je prvostepeni sud ožalbenim rješenjem odbio kao neosnovan, nalazeći da navodi istaknuti u prigovoru ne predstavljaju razloge predviđene odredbom člana 47. ZIP koji sprečavaju izvršenje u konkretnom slučaju, koje rješenje izvršenik pobija žalbom.

Neprihvatljivi su žalbeni navodi da se izvršenje ne može provesti na penziji izvršenika, iz razloga što se iznos penzije do kojeg se može odrediti izvršenje već opterećen po osnovu kredita i drugih obustava, obzirom da ta okolnost može biti relevantna samo u postupku provođenja izvršenja, a ne u ovoj fazi postupka, u kojoj se tek odlučuje o prigovoru izvršenika protiv rješenja o izvršenju.

Međutim, osnovano se žalbom ukazuje da je prvostepeni sud prilikom odlučivanja o izjavljenom prigovoru zanemario odredbu člana 138. stav 1. ZIP, kojom je pljenidba novčanih primanja izvršenika do 1/2 određena samo kao gornja granica do koje se može odrediti izvršenje, na što je ukazano i u odluci Ustavnog suda BIH broj AP-3381/14 od 23. januara 2015. godine, pa u situaciji kada je izvršenik korisnik minimalne penzije ostvarene u FBIH, po ocjeni ovog suda, a suprotno iznesenom stavu prvostepenog suda, prigovorni navodi izvršenika koji se tiču njegovog materijalnog i zdravstvenog stanja, a na koje se izvršenik i u žalbi poziva, osnovano ukazuju da određivanje provođenja izvršenja obustavom 1/2 penzije izvršenika, predstavlja prevelik teret za izvršenika, radi čega se u konkretnom slučaju izvršenje ima odrediti pljenidbom 1/3 penzijskih primanja izvršenika, što je u skladu sa sadržinom naprijed navedene odredbe člana 138. stav 1. ZIP i izraženog stava u odluci Ustavnog suda FBIH broj AP 3381/14 od 23. januara 2015. godine."