Sudska praksa uz Zakon o krivičnom postupku: članovi 365 do 560

Sentenca

Da bi se zbog posebnih svojstava izvršitelja krivičnog djela ili posebnih okolnosti pod kojima je djelo izvršeno mogao primijeniti stroži zakon, takva svojstva i takve okolnosti moraju se navesti u činjeničnom opisu svakog pojedinog krivičnog djela. Primjena strožijeg zakona bez navođenja ovih svojstava i okolnosti predstavlja povredu Krivičnog zakona iz člana 365 tačka 4. Zakona o krivičnom postupku.

Sentenca

Provera navoda žalbe u pogledu novih dokaza u smislu člana 370. stav 4. Zakona o krivičnom postupku odnosi se na sve dokaze pa i na veštačenje.

Sentenca

Kad postupa po zahtjevu drugostepenog suda na osnovu člana 370. stav 4. ZKP prvostepeni sud nije dužan obavještavati stranke i branioce o mjestu i vremenu preduzimanja radnji kojima se provjeravaju žalbeni navodi.

Sentenca

Kad prvostepeni sud, po zahtjevu drugostepenog suda, u smislu člana 370. stav 4. ZKP vrši provjeru žalbenih navoda, nije dužan da o mjestu i vremenu sprovođenja procesnih radnji (saslušanje svjedoka i dr.) obavještava stranke i branioca, jer se na ovu situaciju ne primjenjuju odredbe člana 168. ZKP.

Sentenca

Ako je u pitanju skraćeni postupak sud ne mora obavijestiti stranke o sjednici drugostepenog vijeća iako su one to, pozivajući se na odredbu čl. 371. ZKP tražile, jer prema odredbi čl. 446. stav 1. ZKP u skraćenom postupku stranke će se obavijestiti o sjednici samo ako predsjednik vijeća ili vijeće nađe da bi prisustvo stranaka ili jedne od njih bilo korisno za razjašnjenje stvari, što znači da obavijest stranaka u ovim slučajevima nije obavezna, pa izostanak iste ne predstavlja bitnu povredu odredaba krivičnog postupka.

Sentenca

Kad optuženi koji ima branioca u zakonskom roku izjavi žalbu i navede samo osnove iste iz člana 363. ZKP a van tog roka dostavi obrazloženje žalbe (član 362. stav 1. tačka 3. ZKP), drugostepeni sud ispituje presudu samo u granicama određenim u članu 376. stav 2. ZKP bez obzira na to što je po proteku zakonskog roka naknadno dostavljeno obrazloženje jer je žalba u tom dijelu neblagovremena, pa se drugostepeni sud u te navode obrazloženja ne može upuštati. To isto važi i za dopunu žalbe ako je dostavljena van roka za žalbu.

Sentenca

Time što je propustio da prilikom ispitivanja presude po žalbi javnog tužioca izjavljenoj zbog odluke o krivičnoj sankciji ocijeni navode odgovora osuđenog na tu žalbu, drugostepeni sud nije učinio bitnu povredu odredaba krivičnog postupka iz člana 364. stav 2. ZKP, jer taj propust nije uticao na pravilnost i zakonitost odluke u konkretnom slučaju.

Sentenca

Načelo zabrane preinačenja na gore (zabrana reformatio in peius) iz člana 378. ZKP ne odnosi se na mjeru oduzimanja imovinske koristi iz čl. 84. KZ SFRJ, jer ta mjera ne spada u krivične sankcije.

Sentenca

Nema povrede načela zabrane reformatio in peius iz člana 378. ZKP kada drugostepeni sud u žalbenom postupku rješavajući samo po žalbi optuženog preinači prvostepenu presudu tako što radnje optuženog koje su u prvostepenoj bile kvalifikovane kao krivično djelo falsifikovanja znakova za vrijednost iz člana 169. stav 1. KZ SFRJ kvalifikuje kao dva lakša krivična djela u sticaju i to djelo falsifikovanja isprave iz člana 217. stav 3. i djelo prevare iz člana 158. stav 1. KZ SRBiH. Ovo stoga što pomenuta dva krivična djela s obzirom na zaprijećene kazne nisu teža od djela iz člana 169. stav 1. KZ SRBiH, a niti je optuženom u konkretnom slučaju za navedena djela izrečena stroža kazna. Isto tako ove povrede nema ni u tome što drugostepeni sud u ovom slučaju prilikom izricanja kazne nije primijenio odredbe o ublažavanju kazne iz člana 42. KZ SFRJ koje je primijenio prvostepeni sud prilikom izricanja svoje presude, jer se načelo zabrane reformatio in peius iz člana 378. ZKP ne odnosi na primjenu ovih odredaba već samo na pravnu ocjenu djela i krivičnu sankciju.

Sentenca

Ako prvostepeni sud u presudi kojom okrivljenog oglašava krivim zbog više krivičnih djela propusti da neke radnje iz optužnice koje su sadržane i u izreci presude pravno ocijeni kao odgovarajuće krivično djelo i ne utvrdi kaznu za to djelo, drugostepeni sud ne može po žalbi javnog tužioca, koja nije izjavljena u tom pravcu, presudu preinačiti u smislu da okrivljenog oglasi krivim i utvrdi mu kaznu za to djelo, niti prvostepeni sud u slučaju ukidanja presude, može u ponovnom postupku okrivljenog oglasiti krivim i utvrditi mu kaznu za to krivično djelo, jer bi time bilo povrijeđeno pravilo o zabrani reformatio in peius iz člana 378. ZKP.

Sentenca

Ako drugostepeni sud u situaciji kada je izjavljena žalba samo u korist optuženog, djelo iz optužbe pravno ocijeni po blažem zakonu, nije obavezan izreći i nižu kaznu ili blažu vrstu kazne u odnosu na kaznu iz prvostepene presude ako je ta kazna u granicama propisane kazne za krivično djelo kvalifikovano po blažem zakonu. Prema tome, drugostepeni sud nije povrijedio zabranu preinačenja na gore sadržanu u članu 378. ZKP, ako kod osude po blažoj kvalifikaciji nije izrekao i blažu kaznu, jer u ovakvoj procesnoj situaciji kazna ne može biti stroža ali može ostati ista.

Sentenca

Pravilo o zabrani preinačenja presude na štetu okrivljenog iz čl. 378. ZKP obavezuje sud i u slučaju kada u ponovnom postupku, umjesto ranije izrečene kazne zatvora, okrivljenom izrekne uslovnu osudu, tako da utvrđena kazna zatvora uz uslovnu osudu ne može biti duža od ranije izrečene kazne zatvora.

Sentenca

U slučaju kada se žalio samo jedan od saokrivljenih, drugostepeni sud može ispitivati presudu po službenoj dužnosti u odnosu na ostale saokrivljene samo u okviru ovlašćenja iz člana 380. ZKP (da li razlozi zbog kojih je uvažio žalbu od koristi i za okrivljene koji se nisu žalili), a ne i na osnovu ovlašćenja iz člana 376. stava 1. tačka 1. ZKP, samostalno za okrivljene. Zbog toga, ako povodom žalbe okrivljenog drugostepeni sud utvrdi da je na štetu saokrivljenog koji se nije žalio (ali ne i na štetu žalioca), povrijeđen krivični zakon iz člana 365. stava 1. ZKP (djelo za koje je oglašen krivim i izrečena mu uslovna osuda po zakonu nije krivično djelo) nije ovlašćen u odnosu na njega preinačiti prvostepenu presudu i osloboditi ga od optužbe, jer razlozi zbog kojih je uvažavanjem žalbe preinačio prvostepenu presudu u odluci o kazni i žaliocu izrekao blažu kaznu nisu od koristi za saokrivljenog koji se nije žalio. Navedena presuda krivičnog zakona na štetu saokrivljenog jedino se može otkloniti putem zahtjeva za zaštitu zakonitosti.

Sentenca

Odredbe člana 380. ZKP (pravilo o blagodeti pridruživanja) primjenjuju se i na saoptuženog koji se odrekao žalbe ili je odustao od izjavljene žalbe.

Sentenca

Sud će odbaciti kao nedozvoljenu žalbu okrivljenog protiv prvostepene presude u kojoj je predloženo, da mu se, pored kazne zatvora, izrekne i mjera bezbjednosti liječenja alkoholičara i narkomana iz člana 65. KZ SFRJ i u slučaju kada su, za izricanje te sankcije, ispunjeni zakonski uslovi.

Sentenca

Neblagovremena je žalba javnog tužioca izjavljena u roku iz pogrešno datog uputstva suda, u kojem je navedeni duži rok od zakonom propisanog, jer se prema odredbi člana 356. stava 4. ZKP javnom tužiocu ne dostavlja uputstvo o pravu na žalbu, a shodno tome ni o roku za žalbu kada su u pitanju zakonom propisani rokovi.

Sentenca

Bez obzira što odlučne činjenice jasno proizilaze iz izvedenih dokaza, sud mora izvesti činjenične zaključke o njihovom postojanju ili nepostojanju, jer u suprotnom nema utvrđenog činjeničnog stanja, pa se prvostepena presuda mora ukinuti i predmet vratiti na ponovno suđenje.

Sentenca

Javni tužilac nije ovlašćen da izjavi žalbu protiv odluke donesene u prvom stepenu u krivičnom postupku koji se ne vodi po njegovom zahtjevu.

Sentenca

Kad vijeće iz čl. 23. stav 6. ZKP odlučujući o žalbi koju je okrivljeni izjavio protiv rješenja istražnog sudije o sprovođenju istrage, nađe da nisu ispunjeni zakonski uslovi za sprovođenje istrage i svojim rješenjem odbije kao neosnovan zahtjev za sprovođenje istrage, protiv tog rješenja nije dozvoljena žalba.

Sentenca

Pogrešno uputstvo na rješenju vijeća da je žalba dozvoljena ne može konstituisati pravo okrivljenom da izjavi žalbu.

Sentenca

Pravomoćno rješenje o obustavi kaznenog postupka doneseno u smislu člana 394. stav 1. ZKP ne spada u kategoriju neopozivih sudskih odluka i pored toga što je steklo formalnu pravnu snagu. Ovo zbog toga jer ta rješenja ne mogu steći i materijalnu pravnu snagu, s obzirom da je u toj zakonskoj odredbi propisano da se na zahtjev ovlaštenog tužitelja može dozvoliti ponavljanje kaznenog postupka ako podnese nove dokaze na osnovu kojih se sud može uvjeriti da su se stekli uvjeti za ponovno pokretanje postupka. Stoga je prvostupanjski sud pogriješio kada je nasuprot tome izveo zaključak, da se u tom slučaju radilo o presuđenoj stvari (res iudicata) i samo na temelju toga rješenjem odbacio zahtjev nadležnog tužitelja za ponovno pokretanje kaznenog postupka.

Sentenca

Za ponavljanje krivičnog postupka u smislu člana 395. tačka 3. ZKP ne smatra se novim dokazom medicinska dokumentacija iz koje proizilazi, da je osuđeni nakon pravomoćnosti presude duševno obolio od paranoidnog poremećaja, jer se učinak tih dokaza ne bi mogao odraziti na njegovu krivičnu odgovornost (koja se procjenjuje na osnovu činjenica i okolnosti koje su postojale u vrijeme izvršenja krivičnog djela), pa samim tim ni prouzrokovati njegovo oslobađanje od optužbe kako se to predlaže u zahtjevu.

Sentenca

Kada predsjednik vijeća opštinskog suda odbaci zahtjev za vanredno preispitivanje pravosnažne presude kao neblagovremen, o žalbi protiv tog rješenja odlučuje okružni sud, a ne sud nadležan za odlučivanje o zahtjevu a za vanredno preispitivanje pravosnažne presude (Vrhovni sud BiH), koji po članu 428. stav 3. ZKP takođe može odbaciti zahtjev kao neblagovremen u slučaju kad to ne učini predsjednik vijeća prvostepenog suda.

Sentenca

Pravilo zabrane preinačenja na gore ili tzv. zabrane reformatio in peius ne odnosi se na dužinu trajanja pritvora.

Sentenca

U postupku priznanja i izvršenja strane krivične presude kod domaćeg suda, nije predviđena mogućnost podnošenja zahtjeva za ponavljanje krivičnog postupka, te se ovaj izvanredni pravni lijek može podnijeti samo sudu države moliteljice koji je donio odluku u prvom stepenu.

Sentenca

Kada je u više presuda protiv istog osuđenog pravosnažno izrečeno više kazni, a nisu primijenjene odredbe o odmjeravanju jedinstvene kazne za djela u sticaju sud će, postupajući po odredbi člana 401. stav 1. ZKP, preinačiti pravosnažne presude o odluci o kazni, tako da će uzeti ranije izrečene kazne kao već utvrđene, pa i one koje su izrečene primjenom odredbe člana 48. KZ SFRJ za djela u sticaju, i po pravilima iz člana 401. KZ SFRJ izreći jedinstvenu kaznu.

Sentenca

Presuda donesena u proceduri propisanoj u čl. 401. stav 2. ZKP, pri izricanju jedinstvene kazne (ili odmjeravanju njene visine u granicama koje je odredio zakon), mora uzeti u obzir okolnosti koje utiču da kazna bude veća ili manja (čl. 41. KZ SFRJ), imajući pri tome u vidu svrhu kažnjavanja i može uzeti u obzir samo one okolnosti koje su utvrdile i uzele u obzir pravosnažne presude čija se odluka o kazni preinačava. Kad u obrazloženju presude donesene u smislu čl. 401. stav 2. ZKP, nisu iznijete okolnosti i uopšte razlozi kojim se sud rukovodio pri izricanju jedinstvene kazne, treba uzeti da presuda nema razloga o odlučnim činjenicama i da stoji bitna povreda odredaba krivičnog postupka iz čl. 364. stav 1. tač. 11. ZKP.

Sentenca

Kad odmjerava kaznu osuđenom u postupku koji se provodi po odredbi člana 401. stav 1. tačka 1. ZKP, sud može da uvaži samo olakšavajuće okolnosti utvrđene u pravosnažnim presudama koje se preinačuju u odlukama o kaznama. Zbog toga, nove okolnosti koje je osuđeni iznio u zahtjevu za nepravo ponavljanje postupka i na temelju kojih je, nakon pravosnažnosti presude, donesene u tom postupku, podnio zahtjev za vanredno ublažavanje kazne ne mogu se smatrati okolnostima koje su bile poznate sudovima u vrijeme izricanja presude, jer nisu postojale procesne mogućnosti da ih sudovi uvaže, pa dosljedno tome mogu biti osnov vanrednog ublažavanja kazne.

Sentenca

Kazna čije je izvršenje zastarjelo ne može se uzeti u obzir pri odmjeravanju jedinstvene kazne za djela u sticaju u smislu čl. 401. stav 1. tač. 1. ZKP, zbog toga kada osuđeni ili njegov branilac podnese zahtjev za odmjeravanje jedinstvene kazne u smislu čl. 401. stav 1. tač. 1. ZKP, a za jednu ili više pravosnažno izrečenih kazni nastupila je zastarjelost izvršenja, takav zahtjev će sud odbaciti kao nedozvoljen, jer je podnijet na štetu osuđenog.

Sentenca

Sud će rješenjem odbiti zahtjev osuđenog za nepravo ponavljanje krivičnog postupka kada utvrdi da za to nisu ispunjeni uslovi propisani u članu 401. stavu 1. tačka 1. ZKP.

Sentenca

U postupku obezbjeđivanja kazne koji se provodi po članu 401. stav 1. tačka 1. ZKP uzeće se u obzir i izdržana kazna pod uslovom da je osuđeni, krivično djelo povodom kojeg sada izdržava kaznu ili treba da stupi na izdržavanje kazne, učinio prije nego što je započeo sa izdržavanjem te (izdržane) kazne ili za vrijeme njenog izdržavanja.

Sentenca

U proceduri propisanoj u članu 401. stav 2. Zakona o krivičnom postupku prvostepeni sud pri izricanju jedinstvene kazne zatvora, može uzeti u obzir samo one olakšavajuće ili otežavajuće okolnosti koje su cijenile pravosnažne presude čije se odluke o kaznama preinačavaju, a ne i okolnosti koje objektivno postoje izvan tih presuda.

Sentenca

Izvanredni pravni lijek - zahtjev za zaštitu zakonitosti može se podnijeti samo protiv onih pravomoćnih sudskih odluka kojima je kazneni postupak meritorno okončan.

Sentenca

U slučaju kada se traži ponavljanje krivičnog postupka po osnovu novih činjenica i dokaza (čl. 404. stav 1. tač. 1. ZKP) koji su podobni da prouzrokuju osudu po blažem zakonu pojam osude po blažem zakonu može da sadrži jednu ili više slijedećih mogućnosti: blažu kvalifikaciju krivičnog djela u odnosu na onu iz pravosnažne presude, oslobađanje od kazne (čl. 44. i 45. KZ SFRJ), izricanje sudske opomene ili uslovne osude umjesto kazne, odmjeravanje kazne po pravilima o ublažavanju kazne (čl. 42. i 43. KZ SFRJ) i odmjeravanje kazne po opštim pravilima (čl. 41. KZ SFRJ) pod uslovom da postoje činjenice koje bi bitno uticale na visinu kazne.

Sentenca

Po članu 404. stav 1. tač. 4. ZKP, novim dokazom se može smatrati samo onaj dokaz koji nije bio predmet ocjene sudova u postupcima koji su prethodili donošenju pravosnažne presude, bilo u smislu ocjene sadržine dokaza, bilo u smislu potrebe izvođenja dokaza u cilju utvrđivanja odlučnih činjenica.

Sentenca

Iskazi saoptuženih ni u onom dijelu kojim se odnose na druge, nemaju karakter iskaza svjedoka, te se njihova lažnost ne mora dokazati pravosnažnom presudom u smislu člana 404. stav 2. ZKP.

Sentenca

U žalbi na rješenje kojim je odbijen ili odbačen zahtjev za ponavljanje krivičnog postupka podnesen po osnovu novih činjenica i dokaza, ne mogu se iznositi druge nove činjenice i dokazi. Te druge nove činjenice i dokazi mogu biti osnov za podnošenje novog zahtjeva za ponavljanje krivičnog postupka.

Sentenca

Da bi se dozvolilo ponavljanje krivičnog postupka u slučaju osude za produženo krivično djelo na osnovu člana 404. stav 1. tačka 6. ZKP, nije dovoljno utvrditi postojanje činjenica i dokaza da je osuđeni učinio radnju (ili radnje) koju bi obuhvatilo djelo iz osude. Pored toga, sud mora ocijeniti (i o tome u obrazloženju rješenja navesti razloge) da bi te činjenice bile od bitnog uticaja na odmjeravanje kazne. Pri davanju te ocjene, naročito se mora voditi računa o obimu kriminalne djelatnosti koju sadrži ta radnja, u odnosu na obim kriminalne djelatnosti iz osude.

Sentenca

Ponavljanje krivičnog postupka se može dozvoliti i kad se podnesu samo novi dokazi, dakle i u slučaju kad činjenice, koje ti dokazi potvrđuju, nisu nove, ali pod uslovom da su ove činjenice podobne da prouzrokuju koju od promjena navedenih u članu 404. stav 1. tačka 4. ZKP-a.

Sentenca

Ako sud, u slučaju kad se ponavljanje krivičnog postupka traži po osnovu novih činjenica ili novih dokaza koji se u smislu člana 407. stav 1. ZKP ne mogu smatrati očigledno nepodobnim za ponavljanje postupka, donese na osnovu člana 408. stav 1. ZKP rješenje o odbijanju zahtjeva bez prethodnog izvida tih činjenica ili pribavljanja tih dokaza (čl. 407. stav 2. ZKP), učinio je bitnu povredu odredaba krivičnog postupka iz čl. 364. stav 2. ZKP, jer je taj propust mogao uticati na pravilnost i zakonitost rješenja.

Sentenca

Zahtjev za zaštitu zakonitosti je strogo formalni izvanredni pravni lijek, što znači da se u postupku odlučivanja mogu ocjenjivati samo oni prigovori odnosno zakonski osnovi koji su u njemu navedeni, pa je dosljedno tome isključena mogućnost ispitivanja pravomoćnih odluka i postupka koji im je prethodio po službenoj dužnosti u bilo kom pogledu.

Sentenca

Sud koji je u tzv. nepravom ponavljanju krivičnog postupka donio novu presudu, kojom je preinačio u odluci o kazni pravosnažne presude drugih sudova i izrekao jedinstvenu kaznu, smatra se prvostepenim sudom, kome u smislu člana 414. stav 2. ZKP, treba podnijeti zahtjev za vanredno ublaženje kazne.

Sentenca

Kad se pri rješavanju zahtjeva za zaštitu zakonitosti koji je podignut na štetu osuđenog pojavi znatna sumnja o istinitosti odlučnih činjenica, sud koji rješava o zahtjevu nije ovlašten da primjenom člana 423. stav 1. ZKP ukine nižestepene presude, jer je i u ovakvom slučaju vezan zabranom iz člana 422. stav 3. ZKP.

Sentenca

Osuđeni, kome je izrečena uslovna osuda i mjera bezbjednosti nema pravo na podnošenje zahtjeva za vanredno preispitivanje pravosnažne presude, bez obzira što je drugostepeni sud u žalbenom postupku preinačio odluku o mjeri bezbjednosti na štetu osuđenog.

Sentenca

Pogrešna pouka suda o pravu na žalbu, koju je sadržavala pismeno izrađena presuda nakon čijeg objavljivanja su se stranke, u smislu člana 425. stav 5. ZKP, odrekle prava na žalbu, ne uspostavlja ponovo pravo tih stranaka na žalbu.

Sentenca

Kada drugostepeni sud propusti da ocijeni navod žalbe izjavljene protiv prvostepene presude da je učinjena bitna povreda odredaba krivičnog postupka iz člana 364. stav 1. tačka 11. ZKP, čini time povredu odredbe člana 388. stav 1. ZKP, te to predstavlja osnov iz člana 427. tačka 3. ZKP (povreda odredaba krivičnog postupka u žalbenom postupku) za izjavu zahtjeva za vanredno preispitivanje pravosnažne presude.

Sentenca

Drugostepeni sud je povrijedio odredbe krivičnog postupka u žalbenom postupku iz člana 427. stav 3. u vezi sa članom 371. stav 3. ZKP, koje su uticale na pravilnost i zakonitost drugostepene presude, time što na sjednici nije uzeo u razmatranje odgovor okrivljenog na žalbu javnog tužioca koju je uvažio u pogledu odluke o krivičnoj sankciji i u tom pravcu prvostepenu presudu preinačio, tako što je okrivljenom umjesto uslovne osude izrekao kaznu zatvora.

Sentenca

Pravilo o blagodeti pridruživanja (beneficium cohesionis) u postupku vanrednog preispitivanja pravosnažne presude primjenjuje se i na osuđenog koji prema odredbama člana 425. ZKP nema pravo samostalnog podnošenja tog vanrednog pravnog lijeka.

Sentenca

U slučaju kada pravosnažna presuda krivičnog suda kojom je tužiteljima izrečena krivičnopravna sankcija za izvršeno krivično djelo nije povodom vanrednog pravnog lijeka stavljena van pravne snage, okolnost da izrečena kazna zatvora nije izvršena zbog nastupanja apsolutne zastarjelosti izvršenja kazne ne predstavlja razlog za naknadu štete zbog neopravdane osude.

Sentenca

Kad Opštinski sud nađe da je za suđenje stvarno nadležan viši (Okružni) sud - u slučajevima kad se krivični postupak ne vodi po zahtjevu javnog tužioca, problem stvarne nadležnosti se ne rješava u proceduri koju propisuje odredba člana 437. stav 1. ZKP, već u proceduri koju propisuju opšte odredbe člana 36-38 ZKP.

Sentenca

Povrijeđena je odredba člana 442. stav 1. ZKP i učinjena bitna povreda odredaba krivičnog postupka iz člana 364. stav 2. ZKP u slučaju kad se glavni pretres u skraćenom postupku održi u odsustvu javnog tužioca koji nije uredno pozvan.

Sentenca

Kada prvostepeni sud u presudi djelo iz optužbe za koje se vodio redovni redovni postupak, pravno ocijeni kao krivično djelo za koje je propisan skraćeni postupak. Tada drugostepeni sud ako je žalbu izjavio samo optuženi, o zahtjevu okrivljenog i njegovog branioca da budu obaviješteni o sjednici vijeća, cijeni po članu 446. stav 1. ZKP.

Sentenca

U postupku pred vijećem za maloljetnike nije ograničena dužina trajanja pritvora, ali se u zakonom propisanim rokovima mora preispitivati daljnja neophodnost njegovog trajanja.

Sentenca

Po žalbi na rješenje sudije za maloljetnike o određivanju pritvora prema maloljetniku odlučuje vijeće za maloljetnike prvostepenog suda, a ne vijeće višeg suda. U vijeću za maloljetnike prvostepenog suda ne može učestvovati sudija za maloljetnike čije se rješenje pobija.

Sentenca

O neslaganju sudije za maloljetnike i javnog tužioca u pogledu zahtjeva za dopunu pripremnog postupka (član 476. stav 1. ZKP) odlučuje vijeće za maloljetnike prvostepenog suda a ne vijeće višeg suda. U vijeću za maloljetnike prvostepenog suda ne može učestvovati sudija za maloljetnike koji se protivio prijedlogu javnog tužioca.

Sentenca

Nakon stavljanja prijedloga za primjenu mjere bezbjednosti obavezno psihijatrijsko liječenje i čuvanje u zdravstvenoj ustanovi iz člana 63. KZ SFRJ, protiv neuračunljivog okrivljenog ne može se odrediti pritvor po osnovima iz člana 191. ZKP. U tom slučaju, a u zavisnosti od težine krivičnog djela i stepena opasnosti okrivljenog po okolinu, okrivljeni se može na osnovu člana 493. stav 2. ZKP smjestiti u odgovarajuću zdravstvenu ustanovu ili neku podesnu prostoriju do završetka postupka.

Sentenca

Zatezna kamata na iznos naknade štete zbog neosnovanog lišenja slobode teče od dana kada je postala pravomoćna presuda kojom je oštećeni oslobođen od optužbe, jer tada dospijeva ovo potraživanje, a ne od dana lišenja slobode (pritvaranje).

Sentenca

Zastara potraživanja naknade štete prouzrokovane neosnovanim lišenjem slobode teče od pravomoćnosti rješenja o obustavi krivičnog postupka, a ne od ukidanja pritvora.

Sentenca

Zatezna kamata na potraživanje naknade štete prouzrokovane zadržavanjem u pritvoru teče od pravosnažnosti presude kojom je okrivljeni oslobođen od optužbe.

Sentenca

Socijalistička Republika Bosna i Hercegovina dužna je naknaditi štetu i zbog izgubljene zarade licu koje je oslobođeno od optužbe za krivično djelo, dok se nalazilo u pritvoru.

Sentenca

Lice koje je lišeno slobode zbog lažne prijave može tražiti naknadu time prouzrokovane štete od podnosioca prijave.

Sentenca

Kod utvrđivanja visine pravične novčane naknade zbog neopravdanog pritvora, sud će cijeniti, pored dužine pritvora, i trajanje i intenzitet duševnih patnji vezanih za osudu okoline, koje je pretrpjelo lice protiv koga je neosnovano određen pritvor i neopravdano vođen krivični postupak.

Sentenca

Ako je osuđeni pravosnažno osuđen u odsustvu za vreme važenja Zakonika o krivičnom postupku (do 1. jula 1977.) po zahtevu za ponavljanje krivičnog postupka na osnovu člana 560. Zakona o krivičnom postupku u odnosu na podnošenje ovog zahteva i postupanje po njemu primenjivače se odredbe Zakonika o krivičnom postupku, a ne odredbe člana 410. Zakona o krivičnom postupku.

Sentenca

Koji bi mogao poslužiti kao osnov za dozvolu ponavljanja krivičnog postupka.

Sentenca

Bez obzira što ih sud ne spominje u obrazloženju presude.

Sentenca

Niti se na osnovu njega može dozvoliti ponavljanje pravnosnažno završenog krivičnog postupka.